Nunca más esclavos de Bancos ni Mercados


La paciencia tiene un límite, sabemos lo que nos estamos jugando con nuestro silencio cómplice!
Islandia es un ejemplo de civismo responsable, nosotros seguimos "idiotizados" por los medios.
No sigamos hipotecando el futuro... Sólo se VIVE una vez...

Este es un mensaje directo a los Sindicatos (R-Evolucionar) es el único camino para la DIGNIDAD.
No más prebendas ni apaños bajo la mesa de negociación, por favor!

El #15M lo dejó muy claro 
No somos mercancía en manos de políticos y banqueros
El #15O ratificó la INDIGNACIÓN GENERAL en todo el mundo!

Insaciable el G-20 sigue pidiendo nuestra sangre, nuestro sudor y nuestras lágrimas... gratis!

Es hora de salir a las calles y a las plazas Y mostrar que ANUNCIAMOS ALGO NUEVO !!!



Epistemología... por favor !







Últimamente no entendemos NADA... 
Los bancos se quedan con nuestro presupuesto.
Los políticos gastan sin vergüenza lo que no tienen.
Los derechos laborales se esfuman sin misericordia.
Los economistas se convierten en misteriólogos.
Los que jamás dieron palo al agua se van de rositas.
Los de siempre se presentan como reformadores.

¿ Será conveniente estudiar EPISTEMOLOGÍA ?

Conselleira ou Delincuente ?


¿ Non sei se esta muller é Conselleira de Facenda ou debera estar no cárcere por ladroa ?

Supoño que os Sindicatos terán claro o límite destas medidas, eliminar o traballo e o salario nun 33% debera ser motivo para ser defenestrada sen demora !

Cando o traballador teña unha enfermidade leve inferior a 4 días deberá descontar do seu salario a gripe ou a indisposición... se a cousa se complica só cobrará o 60% do salario durante os 21 primeiros días...

Por qué non decretar a restauración da ESCRAVITUDE ?

Ninguén me vai convencer que estas medidas sexan necesarias mentres cos nosos cartos estamos a financiar unha reestructuración bancaria de infarto, en breve veremos como os capitais estranxeiros comezan a mercar á baixa o parque de vivendas baleiro, logo dunha devaluación que imos financiar tódolos traballadores vía impostos.  As casas serán para os especuladores internacionais e nós seguiremos presos ás hipotecas de infarto 40 anos máis...?

Semella que chegaron ao poder na Xunta de Galicia os que na súa vida fixeron nada máis que vivir do conto e das rendas alleas... semella que estamos a pagarlles tributos aos que directamente meten a man na nosa carteira para ROUBARNOS o pouco que nos queda para vivir con dignidade do noso traballo.

Queren enfrontar e dividir aos traballadores meténdonos o medo no corpo...  Os tempos da valentía sindical chegaron, é hora de asaltar o Pazo de Inverno e botalos a patadas das súas poltronas regaladas !

Imos seguir pagando aos ladróns que rouban a nosa DIGNIDADE ?

Interferencias

Una reflexión sobre quien mueve los hilos, genera deuda e impone recortes. 
Un proyecto CreativeCommons para compartir la acción.

[R] EVOLUCIÓN


Parole, parole, parole...




Levo demasiado tempo lendo e escoitando palabras baleiras que o único que fan é multiplicar os entes sen necesidade... disque agora imos ter novos proxectos comunicativos moi ambiciosos mentres case ninguén apoia os proxectos reais que están a RESISTIR día a día no pais.

Volvo a falar de GaliciaConfidencial e volvo a falar da Rede Social Cabozo (agora con novo deseño gráfico) e por máis que o intento non son capaz de chegar a convencer a ninguén da NECESIDADE urxente de facer apostas de futuro nestes tempos escuros...

Semella que estamos máis abducidos que nunca polas tecnoloxías e polo chamado 'espiritu emprendedor' que cada día achéganos máis e máis ao ideal de Ikea :  A República Independente da Nosa Casa !

Algúns entran coma elefantes en cacharrería facendo moito ruído e creando expectativas de negocio que ninguén entende (SocialTrend) outros apelan á solidariedade comunicativa cando estamos lonxe de saber cara onde levan a auga do muíño (PrazaPública) e neste rebumbio de novidades mesmo os máis indignados co sistema buscan refuxio en redes underground dunha complexidade extrema para o común dos mortais (N-1).

Pero o que lamentablemente vou comprobando cada día é como a meirande parte dos internautas vanse desprazando cara ao gran burato negro que todo o fagocita (facebook) a pesares de rexeitalo públicamente logo rematan enganchados na política de cotilleos importada desa América profunda que só ten un obxectivo declarado: facer cartos a montes e moreas!

Parole, parole, parole... e cando podíamos darlle á volta a esta situación de abducción xeralizada grazas ás ferramentas realmente-existentes e á nosa alcance, imos correndo a botarnos nas mans do demo...?

Resistir sí,  pero para que...?   Para dar conta do mundo ?

Estamos no mundo só para levantar acta do que fan outros...?  non temos sangue nas veas siquera para aportar algo propio ao futuro que poderíamos construir se fixeramos uso da verdadeira liberdade? 

Semella que cada trebello tecnolóxico apunta só na mesma dirección: facer o máximo ruído para que nada se chegue a escoitar!

Agora aínda podemos falar... mañán deus dirá...!

Vigo con el Cambio Global !

Vigo volvió a salir a la calle por tercera vez desde el 15M !

No es fácil mantener la tensión y la atención de la Ciudadanía... durante tanto tiempo !

Necesitamos RENOVAR el Compromiso con la Ciudadanía !

Todos somos NECESARIOS... nadie Imprescindible !


Feliz 15 octubre !



15 Octubre Difunde !


15 de Octubre será una fecha inolvidable para la especie humana

15 de Octubre sera el primer encuentro UNIVERSAL de ciudadanos por un mundo mejor

NO es cuestión de ideas políticas, religión o filosofía.

15 de Octubre nos jugamos el futuro en este Planeta

Se necesitan creativos, realizadores, compositores, escritores, spamers, hackers, artistas, blogers, oradores, poetas y enterradores y barrenderos y pasteleros y confiteros y sabios y humildes y libres y pacíficos y risueños e indignados que no se resignen a hipotecar su futuro y el de sus nietos...!!!


Qué puedes hacer ?  Participa  !

- Habla con tus vecinos, amigos, gente del bar, del trabajo.
- Envía e-mails y/o cartas a todos tus contactos.
- Utiliza twitter, facebook, tuenti, y cualquier otra red social.
- Escribe en foros, blogs, periódicos...
- Pega carteles, distribuye panfletos...
- Crea vídeos, música, poemas, libros, artículos, cómics y difundelos.
- Sal a la calle con un megáfono si es preciso para que escuchen.
- En cualquier reunión levanta una pancarta y que se te oiga en todas partes.
- Cambia el chip y dale una oportunidad a tu humanidad... eres importante!

ATRÉVETE A PERDER LA VERGÜENZA !!!

15 de octubre la Ciudadanía Internacional expresará su petición de DEMOCRACIA REAL !!!

15 de octubre volveremos a ser pueblo...  volveremos a ser uno con todos los demás !!!

Rajoy se retoca !


Se só nos mentiran nas fotografías...  sería unha coña!

O malo é que minten en todo o demáis... e seguimos tragando!


Non lles votes Nunca Máis !!!

Queredes máis probas ?  Por se vos falla a memoria !!!



 

Vivimos coma galegos ?

Sobre a liberdade de expresión e a posibilidade de ter medios independentes en Galicia.


Dende a morte de VIEIROS fomos enterrando unha boa ristra de medios en galego (A Peneira, GalizaNación, A Nosa Terra, Galicia Hoxe...) supoño que en breve teremos novas "reestructuracións" no Xornal de Galicia e xa se están oindo tambores de guerra dende La Voz de Galicia... aínda que este último en galego ten o xusto para cobrar a subvención e pouco máis.

WikiLeaks puxo de manifesto que a "guerra de medios" é unha das guerras máis cruentas nas democracias mundiais.  Al Jazzira leva a voz cantante no mundo árabe e ata fai catro días News of de World tiña practicamente o monopolio dos tabloides británicos e por extensión da prensa mundial.  
En España o grupo Vocento seica pretende desembarcar en Galicia -vía ERE- mercando o 33% da Voz de Galicia (run run) mentres o seu propietario Santiago Rey Fernández-Latorre seica vai camiño dunha xubilación dourada. O Grupo Editorial Prensa Ibérica emprega as súas cabeceiras como facilitadoras do seus verdadeiros intereses: o sector inmobiliario en toda España. E así poderíamos seguir repasando as marañas mediáticas que impiden que as noticias de interese para Galicia vexan a luz sen manipulación nos medios.

Doutra banda existen na rede infinidade de medios dixitais que presentan unha realidade fortemente ideoloxizada que os converten por definición en medios minoritarios de cara á opinión pública. Aínda que esta afirmación é discutible, os datos de tráfico na rede semella que poden considerarse obxectivos. Editores de novas non xerárquicos como Menéame (ou Chuza en Galicia) recollen moitas visitas e enlaces pero a súa arquitectura basada no "karma" dos participantes posibilita o control ideolóxico das noticias que chegan ás suas respectivas portadas. Algo semellante sucede cos comentarios que todos podemos facer en El Pais (cando o permiten), El Mundo, Público, etc... 

En Galicia algúns apostaron no seu día por "Xornal de Galicia" como alternativa á prensa convencional, mais lamentablemente o seu propietario Jacinto Rey semella estar máis interesado en sacar tallada das privatizacións e licitacións públicas empregando a forza do Xornal para facerlle descaradamente a pelota ao Goberno Central (Pepe Blanco) mentres na casa cesa aos seus directivos ou move as pezas no taboleiro mediático para seguir pechando medios e así eliminar a competencia. Estas operacións son difíciles de demostrar pola maraña de empresas pantalla que participan nelas, co tempo teremos cumprida información destas artes escuras na prensa galega; o malo será que daquela xa NON TEREMOS NIGÚN MEDIO EN GALEGO do que podamos falar ben nin mal.

Se todo o que levo dito é certo, é tremendamente preocupante que os galegos e galegas non fagamos absolutamente nada, estámonos a xogar a libertade de expresión e a posibilidade de comunicar sucesos, realidades e ideas en Galicia.

Afortunadamente temos aínda dous Proxectos de Liberdade. 

Se me permitides dúas palabras quixera presentarvos dous medios de comunicación que precisan con URXENCIA da vosa participación activa e cicais da vosa colaboración económica (por cativa que sexa sempre será mellor que nada!)

Trátase do dixital GALICIA CONFIDENCIAL que leva máis de dous anos ofrecendo informacións puntuais sobre a realidade cotiá de Galicia e tenta consolidarse coma un medio "independente" (cando menos económicamente) que lle permita afondar na liña do "xornalismo de investigación" nesta terra.

O voluntarismo ten sempre límites e cicais sexa esta unha das últimas oportunidades que teñamos en Galicia para crear unha opiníón pública libre de sometemento ás políticas de partido ou aos intereses de empresa.

GALICIA CONFIDENCIAL vén de apostar polo que eles mesmos denominan un "Xornalismo Sustentable" e para facelo posible reclaman a nosa colaboración económica e a nosa participación coma lectores críticos que sustenten este proxecto de futuro. 
Se aínda non coñecedes o medio atoparedes nunha primeira visita moito "nacionalismo" e "independentismo" entre os seus siareiros (especialmente nos comentarios) mais cónstame que ás veces estas actitudes non son máis que "fume na rede", o que pode parecer un gueto mediático de sectores políticos que se atopan lonxe de seren aternativas de goberno en Galicia pode ser simple "apariencia de liberdade". Estes mesmos siareiros escribían arreo no defunto VIEIROS e ao día seguinte da súa morte apenas houbo siquera catro "tristes esquelas". Quero dicir que de todos NÓS depende o facer que este medio sexa plural e colla o pulo preciso que lle permita afondar na investigación da información posibilitando así a construcción dunha verdadeira Sociedade Democrática e Aberta que nos leve á superación do actual statu quo.

Discutible, ben o sei, pero considero que estes xoves emprendedores son xente sobradamente preparada e cunha verdadeira vocación xornalística e só precisan dunha pequena seguridade que lles permita dar o salto á PROFESIONALIZACIÓN.

¿Por que non apostar en serio por un Proxecto con futuro?

Se sodes dos que non vos gusta o pago on-line aconséllovos á transferencia bancaria (por 48 €uros ao ano!) teredes acceso ao que denominan GC Plus non ides atopar ningunha "revelación mariana" nin cousa semellante, mais é un agradable bandeirín de enganche para premiar a vosa suscrición e a vosa fidelidade a este proxecto de comunicación en liberdade.

E para rematar de VENDER o producto, salientar a vocación de servizo público da sección chamada GC Aberto (aínda en fase beta) que permite a calquera persoa ou asociación publicar artigos e novas libremente e dalas a coñecer na rede galega.  Este sevizo de edición é un valor engadido que non deberamos desprezar se temos en conta o momento actual no que vivimos.

Só mediante a denuncia podemos coñecer o que realmente sucede e cicais cando estas denuncias cheguen a ter "masa crítica na rede" teremos a posibilidade de transformar os procedementos democráticos esixindo SOLUCIÓNS!

Sami Nair aposta claramente polo futuro transformador dos medios na creación dunha nova sociedade. Faino nunha entrevista realizada con motivo da presentación do libro "La explosión del periodismo. De los medios de masa a la masa de medios" do xornalista, de orixe galego, Ignacio Ramonet.

Na súa xusta medida penso que o proxecto Galicia Confidencial podería representar ese medio transformador para Galicia.


O segundo Proxecto de Liberdade para Galicia é a Rede Social CABOZO, verdadeira rede de comunicación, que leva máis de tres anos ofrecendo os seus servizos ante o inxeplicable mutismo dos mediáticos convencionais. CABOZO está a piques de estrear un novo deseño e completar tódalas súas funcións coma Rede Social verdadeiramente amigable que non ten nadiña que envidiar ás demáis redes sociais de importación.

CABOZO non precisa polo momento axudas económicas o que precisa con URXENCIA é darlle valor a un producto completamente galego e orixinal (por máis que atopedes certas semellanzas con outras redes sociais coñecidas) Cabozo leva tempo ofrecendo o que "outros" publicitan coma grandes novidades tecnolóxicas (p.ex. Google +).

En CABOZO tedes pleno control dos vosos contactos, podedes crear grupos privados ou públicos, álbumes fotografícos, vídeos, fantásticas xeolocalizacións para usuarios mobil, sindicación de noticias dos principais medios (Galicia Confidencial, Xornal de Galicia, Faro de Vigo, Galiciaé, Crónica3, CodigoCero, El Pais, El Mundo, Público, CincoDías, Muy Interesante, Gizmondo, Menéame, Chuza...) e por se todo isto fose pouco dispón dunha ferramenta explosiva: a VIDEOCONFERENCIA A CATRO BANDAS simultaneas, mediante Ustream.

Pensade por un momento nas infinitas utilidades que estes servizos poden ofrecer a calquera usuario da rede CABOZO.

CABOZO xa estaba aquí antes de que moitas das redes máis populares activaran servizos semellantes pero aínda así moi pouca xente nesta Terra quixo recoñecer este magnifico traballo.

¿Que terán as redes foráneas que todo o mundo presume de estar nelas? Cando a confidencialidade e a propiedade intelectual está en entredito, cando as reclamacións fanse ante tribunais dos EUA, cando nin siquera falan galego nin entendemos a metade dos trebellos informáticos que empregan para facer o seguimento dos usuarios... todos coma autómatas abrimos unha conta en FaceBook ou Twitter sen pensalo dúas veces! CABOZO permite enlazar, se o desexas, a túa conta en Twitter directamente no teu perfil en Cabozo, facilitando así a interconectividade entre as distintas redes sociais.

Esta potente INTERCONECTIVIDADE de CABOZO anticipa o futuro de xeito visionario. Cando as demáis redes socias sigan este camiño poderemos falar dunha verdadeira Rede de Redes Socias.


É frustrante para Galicia ver como os seus creadores (enxeñeiros informáticos, community managers...) acadan mellores oportunidades en Alemaña ou no Silicon Valley... mentres Galicia segue orfa e semella estar condeada a ir sempre detrás dos demáis na innovación e no mundo da comunicación e das novas tecnoloxías...

¿Por que Galicia non vai poder exportar REDES SOCIAIS GALEGAS?  Se as demáis redes teñen a súa traducción a centos de idiomas, o mesmo podería facer Cabozo se quixeramos apoiar este proxecto coa nosa participación.

Cabozo hoxe funciona mediante invitación (cada usuario dispón únicamente de 5 invitacións) esta decisión dos administradores prodúxose ante a cantidade de contas de usuario que carecían de tráfico e participación algunha; a medida tomouse coa intención de ser máis selectivos á hora de ofrecer o producto a quen verdadeiramente o aprecia e ten interés nel.  Esta situación (supoño provisional) pode ter efectos non desexados, máis sen dúbida a terra debe ser para quen a traballa!

Cómpre apostar por un xornalismo de investigación e libre de intereses espurios: 
faite suscritor de Galicia Confidencial.

Cómpre dar valor ás ferramentas propias de comunicación social: 
participa na Rede Social Cabozo.

Gracias por vivirmos en galego...   cada día máis...

Da liberdade de expresión e do gueto mediático

De porque Galica non conta con medios de comunicación verdadeiramente libres e independentes.
 


Se escribo estas liñas é para reflexionar sobre o comportamento dos usuarios nos medios dixitais en Galicia. Somos moitos os que estamos preocupados polo futuro dos medios en galego e o que aínda é máis grave polos ataques contínuos á liberdade de expresión na nosa Terra.

Os medios convencionais contan con mil formas de eliminar as discrepancias na rede. Basta filtrar as mensaxes censurando directamente as que non concorden coa súa liña editorial, ou publicalas coa demora suficiente para que ninguén as lea, tamén poden aparentar certa permisividade coa crítica para a continuación botarlle os "cans" ao disidente, senon traballan directamente para o medio forman parte da súa rede de influencias e teñen o costume de atacar ao incauto discrepante a base dunha escollida ristra de falacias ad hominen das que canto máis te defendes máis quedas marcado para sempre na rede.

Esta estratexia foi sibilinamente empregada nos foros de El País cun éxito evidente. Existen outras fórmulas aparentemente moi abertas que empregan os grupos editorias que manteñen varias cabeceiras: os foros e blogs asociados ao periódico. Deste xeito apenas un 10% dos lectores do diario chegan a descobrir que exiten estes "lugares recónditos" onde podes opinar cunha difusión semellante á que tería unha pintada na porta dun WC (nesta liña está o Grupo Prensa Ibérica dono do Faro de Vigo e Opinión Coruña). Outros publican comentarios -cando non os censuran- pero discrecionalmente ao cabo dalgún tempo elimínanos do servidor (Xornal de Galicia), e así poderíamos seguir repasando os distintos medios dixitais na nosa Terra.

O tema non é a "liberdade aparente" o tema é a "liberdade de expresión" pois sen ela dificilmente unha sociedade chegará a facerse adulta e madura democráticamente.  Algúns botaron man do que chaman editores "non xerárquicos" de noticias (tipo menéame ou chuza) e dime de que presumes e direiche de que careces a persares desta reseña faríades moi mal se pensades que Menéame é un lugar neutral políticamente (é a cousa máis PSOE que vín na miña vida!) pero como o número de usuarios e de noticias é tan inmmenso ás veces funciona correctamente...

Lamentablemente en Galicia o número de usuario é moitísimo máis reducido e os que podamos estar interesados en cuestións políticas moito máis reducido aínda, así ao cabo dun tempo case todos o mundo tropeza nos mesmos lugares coas mesmas ou semellantes persoas e as cousas comezan a cheirar a podre en Dinamarca!

Xa cheiraban cando Chuza era Chuza... e logo do abandono sen explicacións do seu creador, Berto Yáñez, outros quixeron recoller o testigo pero o único que fixeron foi pecharse aínda máis sobre sí mesmos e volverse un gueto no que agás que defendas o reintegracionismo, estás perdido! Tódolos sistemas que empregan o famoso algoritmo que otorga karma negativo aos usuarios da rede remata por pervertir a liberdade de expresión conventéndoa nun xogo de adolescences... o malo destes xogos é que nos estamos cargando a independencia de criterios e no fondo conseguimos crear guetos que antes ou despois terminan morrendo de pura autorreferencia ou simple inanición...

Ata aquí os antecedentes de feito, e agora unha pregunta: por que en Galicia non temos medios de comunicación independentes con proxección de futuro e capaces de competir por dereito nas redes ou nos quioscos?

Supoño que a resposta é evidente. Cando un proxecto inicia a súa andaina reclama a presenza de usuarios que o fagan posible (suscrición, participación, difusión...) para poder existir. Este efecto chamada leva aparellado a causa mesma da morte dos medios. Algúns, disque defensores do galego e da nación, séntense na obriga de acudir á chamada sempre que consideren que o proxecto reúne os requisitos previos para darlle o seu apoio.  Estas condicións vólvense draconianas cando o proxecto acada unha masa crítica suficiente como para camiñar sen eles... non son capaces de entender que o mundo é redondo e dá voltas tódolos días, non poden permitir opinións ou intepretacións que non sexan as súas propias, son xentes traballadoras e disciplinadas, pensan que deben manter a pureza do medio e defendelo contra vento e marea de calquera "intruso" e vólvense a causa da morte dos medios!

Queremos un medio independente e cando estamos a piques de conseguilo revirámonos contra a "liberdade de expresión" e volvémonos sectarios da peor caste, furibundos defensores dunha pureza que non existe máis que no fondo da rede e que só é froito da virtualidade de longas noites de insomnio como internautas.

Teño a seguridade de que todos estes defensores da nación cando saen da casa mudan coma serpes a súa pel, pois do contrario este noso país sería moi semellante á república dos soños de contar con tan aguerridos combatentes día e noite. Pero xusto vemos o contrario. Vemos a morte dos medios en galego porque non hai quen os merque ou porque non somos capaces de mantelos vivos e independentes de tutela allea, e rematamos por converter bos proxectos en lugares mortos pola autocomplacencia, mira que ben estamos todos dicindo e pensando de xeito semellante... mira como gardamos silencio por medo a dicir o que realmente estamos pensando, e é así como a máis de matar o proxecto matamos a liberdade de expresión nesta Terra!

Sinto como alguén sorrí lendo estas liñas: son os propietarios dos medios convencionais, que durmen felices e contentes de non ter competencia, de ser os únicos que poden establecer a súa opinión suvencionada nos quioscos tódalas mañás...!

En Galicia algúns son eternos defensores de castelos baleiros, poboados de pantasmas, e cando chega alguén de fóra e pregunta se alugan habitacións... respondémoslle enoxados: aquí non aceitamos nin VISA nin queremos colonos... o castelo só ten pedras pero querémolas ver esmorecer porque son nosas... Vaite e non volvas!

E foise porque ninguén quería falar con el... porque todos tiñan as ideas moi claras do que farían co castelo e de como ían vir os turistas a centos, e do prezo que terían que pagar por vivir nel, e mesmo xa tiñan unha carta con productos autóctonos, e o pazo chegaría as ser emblema do país e as súas torres coroadas mesmo veríanse dende a lúa...

Máis eran soños... lástima daquel país que perdeu a capacidade de sorrirlle aos forasteiros...!


Nota Bene:

Algúns entenden que a "liberdade de expresión" só pode exercerse debidamente asinando con nome e apelido. Os que máis defenden esta teoría empregan varios alcumes e cámbianos a cotío para vivir aínda máis pegados ás pedras que esmorecen no castelo, mesmo pensan, coma o ladrón, que todos son da súa condición e atribúenlle aos visitantes o emprego de identidades falsas e vixían dende as arruinadas almeas por se divisan alguén con diferente camisola e comezan a tirarlle pedras dende o alto da miseria... 
 
Pero aquel visitante non tiña intención algunha de falar co eles... só pretendía dirixirse ao dono do pazo e increpalo pola vergoña de ter unha xoia arquitectónica nesas condicións de abandono mentres seica presume de Ilustrado...
 
Algúns entenden a liberdade de expresión xusto ao revés...!

Con dez anos de retraso...



Cando leo os lamentos de algún "intelectual" que regresa á docencia e a topa convertida en burocracia administrativa e ante o novo alumnado queda sorprendido de que os pais non teñan coidado da educación dos fillos, e cando observa a situación da súa propia figura coma docente-pito-do-sereo ao cal ninguén fai caso e logo destas atinadas observacións sobre a deriva do ensino público en Galicia bótalle a culpa dos males ao actual des-goberno da Xunta, pois seica foi o Decreto chamado do plurilingüísmo o causante da desfeita...

Un que leva padecendo ao pé do canón estes inefables anos de mudanzas lexislativas sen par, un que está afónico de mandar calar aos rapaces que confunden as aulas coas cafeterías, un que padeceu a torpeza das forzas vivas do país cando gobernando o chamado bi-partito pensaron que esto da educación e da defensa da lingua propia era cuestión de Decretos, un que xa está a piques de abandoar o barco cando observa como insignes pedagogos que daquela falaban dun ensino comprensivo que debera atender a cada rapaz dende a súa situación de aprendizaxe propia aínda que para elo o profesor tivera que realizar cantas adaptacións curriculares fosen precisas con tal de acadar o éxito do seu alumnado; agora observa coma os mesmos cans veñen falar da excelencia académica como táboa de salvación para a educación pública... e propoñen avaliacións externas ao sistema para promover a competitividade e garantir a obxectividade que eles mesmos se encargaron de botar por terra...

Cando isto sucede, un só pode dicir con certa parsimonia: benvido á selva!

Para sobrevivir nesta xungla mediática na que a atención desprázase sempre a quen detenta máis tirón social (escritores subvencionados, dramaturgos sen traxedia, comediógrafos de salón, músicos sen obra, cantantes de verbena...) por máis que un quera falar do que sabe se só es profesor de secundaria vas fodido, meu amigo, ninguén ten tempo para ler o que escribes ou interese algún en compartir os fallos cometidos por todos neste grave asunto que hipoteca o futuro dos fillos, os valores da sociedade de mañán, os dereitos e tamén os deberes dos escolares e das familias sexan hetero, bi, homo ou monoparentais que para o caso o mesmo nos dá.

Mudaron as tornas neste asunto e, ao meu xuízo, foi o lexislador inexperto quen leva a carga da proba pois non vín, agás excepcionalmente, grupos de 20 alumnos por ningures... por máis que agora algúns veñan coas lerias de que aquelo de rebaixar a ratio profesor-alumno fose unha conquista obxectiva desta funesta lexislación... Só accidentalmente -e por descoido- algúns centros escolares periféricos das grandes cidades tiveron durante estes anos grupos inferiores a 30 persoas.

Gostaríame contar coas estatísticas, mais en España iso de manexar datos é cousa do Ministerio de Educación mentres as CC.AA. a pesares de ter plenas competencias aínda non están pola labor de practicar a transparencia na gobernanza dos asuntos que atinxen á Cidadanía, por algo será... algo farán coas cifras, que nunca cadran.

Mentres algúns "ilustrados" da terra galega ían facer currículo artístico-cultural á metrópoli madrileña (coma sempre na nosa historia recente esta paixón convértese nunha viaxe de ida e volta) os que aquí padecemos a inxustiza do abandono dos nosos irmáns maiores tivemos aínda que soportar aldraxes sen conto por renunciar a impoñer manu militari a nosa lingua nai nas escolas das vilas e cidades nas que o alumnado é maioritariamente castelanfalante... "Vaite pa Madrí" berraban indignados cando alguén defendía a liberdade lingüística nesta terra orfa e mentres as obras dos ínclitos escritores eran traducidas ao español, multiplicando as edicións, aquí negábasenos o pan e o sal cando defendíamos a tese de que Galicia é e será sempre bilingüe!

Pero coma sempre algúns miraban o dedo mentres se lles estaba a sinalar a lúa: como íamos facer unha escola pública de calidade se nos movíamos entre o meu e o teu, se as únicas preocupacións de alcance eran se dabas a clase en castelán ou en galego, se os libros de texto eran dunha ou doutra editorial, se o señorito Bill Gates aínda non traducira o "Xanelas" ao noso idioma, e tantas e tantas liortas... encabezadas por un señoritingo ao que deberamos pasarlle factura por meter á lingua e á cultura galegas en estreitos corredores administrativo-xudiciais, mentres o resto do pobo seguía a mirar a televisión e botaban de menos o Lúar.

Mentres as soflamas escribíanse en El País, aquí morrían misteriosamente en silencio medios de futuro coma VIEIROS no que aprenderon a escribir e usar o galego miles de cidadáns do novo século, e a ninguén lle importou. Víamos impotentes como SARGADELOS era fagocitado polos especuladores que fixeron da experimentación dun home bo e xeneroso un pelotazo transnacional digno de vodas e actos protocolarios e de compromiso social (quen non ten un buho de Sargadelos).

Outros que levaban máis dunha década piando baixiño no Congreso dos Deputados regresaban á Terra que xa nin coñecían de tanto soñar con repúblicas inexistentes. E falando de independencia esqueceron que os galegos tamén comen e beben e viven coma calquera outra persoa neste mundo onde as moquetas e os coches oficiais móvense á velocidade da luz. E ardeu Galicia e ninguén dixo nada!

Miles colleron o camiño da emigración, agora chamado Erasmus, e foron dar froito a países europeos que nin coñecían antes de acadar o seu primeiro contrato en firme. Canta ilusión perdemos por mirar sempre para afora. Seica existen universidades estranxeiras nas que o nivel de galego é excelente mentres aquí falabamos do Bierzo e da Extremadura!

É lástima que os galegos teñamos o acordo tarde, é lástima descobrir a propia terra dende fóra, soñar dende Graz ou Nüremberg cos vales do Courel ou co mar de Viveiro, saturar con gaélicos pubs as noites da Coruña, Ourense ou Pontevedra. Disque agora os percebes do Roncudo pódense mercar en forma de paté, e as castañas seica chámanse marrón glacée.  Pero a educación non é só mirar para fóra, cómpre saber quén somos e o que podemos facer no mundo por nós mesmos!

Cómpre viaxar lonxe amando á Terra! Pero non aprendemos... estamos contentes subvencionando viaxes a Inglaterra para que os cativos aprendan a lingua franca dos novos ricos (para ós que rematarán traballando de asalariados) e ao mesmo tempo despedimos profesores galegos sobradamente preparados porque non temos cartos para mantelos.

Ningún país do mundo é tan estúpido coma o noso!  Seguimos a padecer o papanatismo do alén cando temos un mundo enteiro a carón da casa por descobrir! Estragamos montes e corredoiras seculares para abrir pistas que ninguén conservará, pois van a ningures!  Permitimos que algúns espabilados enchan os petos co Eixo Atlántico mentres desaparece o comboio que unía Vigo con Portugal, facemos autoestradas que máis aló de unir, separan aos ricos dos pobres facendo do territorio un mar de encrucilladas onde perdermos a identidade con tanto letreiro: Boiro Sur, A Pobra Norte, Corcubión Prestige, Gaíás Centro...

Mentres seguimos a predicar no deserto: a verdadeira excelencia académica témola nos nosos centros escolares se permitíramos aos docentes facer con dignidade o seu traballo, se non aforrásemos unha vez máis o chiculate do loro, se a sociedade galega quixera porse en pé e dicir: basta xa de tanta estupidez!

Resistir é o camiño para acadar a liberdade.

Confiade en vós mesmos!

Vigo indignado contra o Pacto do €uro



Dado que os medios de in-comunicación énchen a nosa cabeza con mentiras, medias verdades e descualificacións gratuítas, que van dende alcumar de "violenta" a "perroflauta" a toda a cidadanía cando exerce o seu lexítimo Dereito a Disentir !

Teremos que contrastar a información cotiá coas imaxes que revelan o verdadeiro rostro do 15M.

Sen dúbida cada un dos DEZ MIL cidadáns que tomamos a rúa o pasado domingo 19 de xuño somos extremadamente VIOLENTOS coas mentiras de políticos e banqueiros... 

Sí, é certo !

Como tamén é certo que cada un dos DEZ MIL homes, mulleres, nenos e nenas teñen as súas lexítimas aspiracións a VIVIR EN PAZ tocando a flauta e o que máis lles guste tocar...!

Porque a vida non se fixo para "amasar" diñeiro e morrer de noxo cotiá... 

Sí, é certo !

Que alomenos DEZ MIL PERSOAS espertaron da pesadilla na que políticos sen vergoña quixeron enterrar para sempre o noso dereito a Decidir o noso Futuro !

E certo é xa non queremos durmir máis e que imos estar sempre moi DESPERTOS !!!

NUNCA MÁIS imos permitir que decidan nada por nós... queremos decidir o noso futuro !

Sabemos que NON NOS REPRESENTAN sabemos que non fixeron esforzo algún para merecer o noso respecto, levamos máis dun mes na rúa mentes eles miran para outro lado e amañan os seus pactos contra natura...!

NON SOMOS MERCANCÍA...  

SOMOS PERSOAS E TEMOS DIGNIDADE !!!


Podes dicilo con total claridade, xa non imos calar máis !


Todo o que eles dín é tamén MOI CERTO !

Seguimos Indignados, afortunadamente...



Digan lo que digan los cronistas del tedio en televisiones y radios, los INDIGNADOS seguimos estándolo pues los motivos que nos han llevado a tomar la calle siguen vivos y actuando en las Instituciones Democráticas elegidas en las últimas elecciones municipales y autonómicas.

Como leemos en la prensa diaria todo se va en "pactos contra natura" o reuniones secretas para gobernar sin mojarse las siglas, sin pagar peaje por pactar con el 'enemigo político', sin contaminarse en proyectos que quizá mañana tengan costes electorales... Todos juegan a la democracia...

Mientras los INDIGNADOS se mojan en las calles, en las plazas de todos los lugares públicos que albergan a las mentes libres, a los únicos que en este país todavía sueñan con un futuro más justo y más libre para todos... Sí, para todos...

A pesar de quiénes los denigran por ocupar demasiado tiempo los espacios públicos, contra quiénes pretenden sacar tajada partidista ofreciéndoles ventajas municipales para mantener sus acampadas... más allá de lo que algunos consideran una PROTESTA PRUDENTE...

más allá de todo los INDIGNADOS SEGUIMOS ESTÁNDOLO!

Afortunadamente nadie sabe qué sucederá mañana: se desmontarán las acampadas, serán sustituídas por convocatorias quincenales y acciones puntuales que extiendan el movimiento 15M a toda la ciudadanía, a esa parte de la ciudadanía que es demasiado cómoda como para bajarse el colchón a la calle, para llegar a quiénes no entienden que las calles y las plazas SON NUESTRAS y a quiénes han olvidado que en ellas nació la vieja democracia ateniense, en un magnífico ESPACIO VACÍO (ÁGORA) que fue llenándose con la Palabra de los Ciudadanos Libres de Atenas...?

Nadie sabe lo que depara el destino... pero seguro que nada malo podrá sucederle a quiénes tengan presente que la INDIGNACIÓN es el único camino para revitalizar una democracia que ya languidecía en las manos sucias de quiénes han convertido la más alta de las actividades humanas en un triste PESEBRE!

Suceda lo que suceda los jóvenes tendrán claro que los votos de todos los ciudadanos deben tener el mismo valor vivan en Donostia, vivan en Madrid, vivan en Soria... Que a los políticos no se les da una tarjeta de crédito infinito cuando por azar son investidos "representantes del pueblo".  Que sus proyectos y actuaciones político-administrativas serán fiscalizadas por la Ciudadanía y que nuestro veredicto no será conmiserativo ni permitirá perpetuarse en los cargos públicos de modo vitalicio...

Suceda lo que suceda... la Conciencia y la Dignidad de un pueblo no están en venta y esperemos que en esta ocasión sea para mucho tiempo... digan lo que digan los sindicalistas y los politólogos del sistema!

SI, ESTAMOS INDIGNADOS, AFORTUNADAMETE !!!  

INDIGNADOS !!!



Vigo saiu á rúa INDIGNADO cos políticos e cos banqueiros !!!

Sairemos tantas veces como sexa preciso !!!

Por unha vida digna para tod@s  !!!

A filosofía da mentira...

Mentres celebramos un ano máis a Semana Galega de Filosofía en Pontevedra -xa vinteoito anos ininterrumpidos- baixo o lema "Filosofía e mentira"; resulta lamentable que algún invitado convirta o chiste fácil ou chascarrillo en tese, pretendendo darlle o mesmo estatuto epistemolóxico co dunha teoría ben fundamentada.



Existen ao parecer na USC facultades universitarias nas que prolifera esta práctica de converter en categoría o que non pasaría de ser unha simple anécdota e rebaixar a comprensión dos feitos sociais a meras opinións tabernarias. Así logo temos unha morea de doctos persoeiros desta facultade atendendo a demanda dos medios de comunicación e neles falan ex-cátedra coma se os ouvintes fósemos parvos ou non léramos siquera os periodicos locais.

Os tópicos repetidos semellan verdades coma puños cando o que os defende é catedrático da universidade compostelá. Mais algúns pensamos que cando a reflexión filosófica (neste caso política) deixa en vía morta o tema da verdade -e por extensión tamén o da mentira- e vaise acomodando nunha sorte de semiosis ilimitada na que cicais alguén que vivira nun futuro aínda porvír chegaría a saber quén minte, a quén minte e por que minte...; cando as cousas chegan ao esperpento de confundir o foro da Semana Galega de Filosofía co plató da TVG ou da Voz TV... igual vai sendo hora de ir pechando algunha das polimorfas facultades de CC. Políticas sementadas nos últimos anos para presumir de demócratas cando nin sabemos selo nin queremos siquera falar con claridade do que sucede no país...

Semella que os especialistas non se poñen de acordo en nada, é máis, seica ese 'non estar de acordo' vén sendo o único que temos que facer de antemán cando queremos diferenciarnos das xentes do común, é dicir, dos sofrintes espectadores que ao parecer dalgún -emérito político galego- temos a característica sutilísima do AUTOENGANO, e por eso as cousas van como van... -segue analizando o ínclito persoeiro- porque no fondo ninguén quere que as cousas cambien ou siquera se movan de onde sempre estiveron, non vaia a ser que os 'nosos privilexios' tórnense simples quimeras (como de feito xa o son -esto o digo eu-).

Cando se aplica a mesma mediciña ao catarro e ao cáncer seguramente algún dos dous cura e se non é así sempre poderemos dicir: "case o cura" é a mellor solución ao problema.

Xa sabedes que a culpa dos múltiples enganos e mentiras dos políticos seica é dos votantes -que xa descontaron o engano- e que ademáis son os únicos culpables de romper o 'acordo ou contrato tácito' asinado cos políticos na campaña electoral.

Se prometen tren de alta velocidade tódos sabemos que se trata dunha mellora das vías e dos equipos ferroviarios, se prometen mellorar os servizos e á vez baixar os impostos, calquera sabe que é un xeito de dicir que os impostos non subirán moito máis do que veñen subindo habitualmente... e así ata o infinito.

Conclusión, os políticos non minten só nós somos tan parvos que lles facemos caso ao que prometen.

Xa saben onde matricularse para acadar a VERDADE sobre as 'mentiras' que padecemos a diario!

Más claro... AGUA!



Un Constitucional que vota 6 / 5  ¿es una broma?

Osama Bin Laden, muerto dos veces ?




Las últimas mentiras celebran la muerte de Osama Ben Laden  pero quizás sea un milagro que un hombre pueda morir dos veces, aunque los terroristas ya sabemos que no forman parte de la humanidad sigue siendo muy raro que alguien que llevaba difunto varios años se convierta en el muerto más celebrado de la historia reciente de la mentira.

Siempre hemos creído que sin cadáver no hay asesinato, pero aquí tampoco esto importa, al parecer el grupo de élite mejor pertrechado del mundo ha decidido tirar al mar el cuerpo del terrorista más buscado del mundo... no sin antes practicarle una prueba de ADN por aquello de certificar su identidad con las nuevas tecnologías de la mentira!

No hay cuerpo pero nadie duda de la autenticidad de la nueva mentira... 

Únicamente una mujer valiente, Benazir Bhutto, dio testimonio de lo que sabía y esa verdad le costó la vida.  No sólo la asesinaron porque sabía demasiado (Osama Bin Laden asesinado por los suyos) sino que además convirtieron el Pakistán en un nuevo Estado fallido que les permite a las "familias" refugiadas en Emiratos Árabes seguir con sus negocios inconfesables (armas, drogas, blanqueo de capitales...)  Una mujer valiente dio su vida por democratizar el Pakistán...!

Pero hoy el mundo olvida y festeja una nueva mentira... sin pruebas aceptamos la segunda muerte de quién jamás estuvo detrás de la corrupción y de la gran estafa que se refugia en los Estados del Golfo Pérsico!  Chercher l'argent...

Ensayo general para mantener viva la Gran Mentira !

Tristes putas...


A veces uno siente la necesidad de pasmar ante la televisión, no creo que sea un delito de lesa humanidad, aunque al ritmo que vamos seguramente terminaré matando a mi pareja de un hachazo o picando algún pleito digno publicitar en los mal llamados medios de comunicación... 

¿No tienen los medios de comunicación social ninguna responsabilidad penal por las bazofias que emiten?  Qué gente, señor…!  

Por más zaping que hagas terminas inexorablemente en algún cotilleo miserable, de esos que le entran a uno ganas de tirarle un adoquín al televisor para no seguir soportando insultos y bajezas morales que a fuerza de oirlas a diario ya nos parecen la cosa más natural del mundo…

¿Naturalizar las miserias humanas es eso lo que algunos entienden por democracia?

Vomitivas intervenciones en cualquier canal preparan al ciudadano para la más terrible de las anomias sociales: charlas a gritos, infidelidades escenificadas en directo, insinuaciones más peligrosas que cualquier prueba de cargo, muecas y gestos zafios se convierten en nuestro relax cotidiano…

¿Nadie conecta esta naturalización de la violencia y la bajeza humanas con las tristes estadísticas de violencia de género de los telediarios?

¿Nadie se atreve a llevar a los tribunales por mezquindad social a quiénes así contaminan la vida natural de la ciudadanía?

¿Por qué escudriñamos con recelo la palabra libertad cuando se refiere a las libertades políticas y sin embargo a nadie espanta este uso abusivo de lo que algunos se empeñan en llamar sin argumento alguno ‘libertad de expresión’?

Esa libertad de maledicencia está ocultando la verdadera libertad de información y opinión que se encuentra atrofiada en los medios de in-comunicación social…

Prueba sino a escribir tu opinión crítica en cientos de medios digitales que presumen de ser la herramienta de la libertad de expresión… lo más probable es que no pases el primer filtro del moderador y si lo haces seguro que desaparecerás en las segundas y terceras páginas de comentarios en la prensa de Internet… Ahora se llama Comunity Manager!

Se puede decir casi todo menos que Telefónica debería ser expropiada (nacionalizada) de inmediato…. O que los banqueros deberían estar en la cárcel y sus bienes embargados hasta reponer la inmensa deuda que ellos mismos han generado ofreciendo –sin rubor- hipotecas a 40 años por cantidades extravagantes para comprar un piso que en cualquier lugar del mundo costaría exactamente la mitad de su precio…! 

No se te ocurra decir que te niegas a pagar tus impuestos para que algunos listillos se beneficien de prejubilaciones doradas mientras tú seguirás currando per sécula seculorum sin garantía alguna de cobrar siquiera una pensión de risa cuando llegues a los 67 años…  si llegas.

No digas jamás aquello que no se quiere oir… a cambio podrás entrar en directo y en horario de máxima audiencia si lo que deseas es largar basura y calumniar sin límites!

¿Por qué seguimos sin acceso público a EuroNews mientras nos machacan la vida con televisiones diseñadas para mantener el burdel en que se ha convertido la vida social?

¿Será porque ya todos no somos más que tristes putas?  Será…


¿ es anacrónico el sistema educativo ?

Para Vídeo sin Publicidad


Está muy claro que el sistema educativo está fuera del tiempo que habitan nuestras sociedades competitivas y corruptas, fuera de todo orden moral adecuado, alejado de lo que debiera ser una educación para todos y cada uno de los ciudadanos de un futuro en libertad, donde la creatividad humana fuera valorada como elemento central de la cultura; el sistema educativo está justamente en el lugar que debe estar: ofreciendo un espejismo civilizatorio para una sociedad enferma de ocio.

Parece evidente que estamos en las antípodas de lo que afirmamos en todas las grandes declaraciones sobre el futuro educativo: si decimos que necesitamos más formación profesional de calidad el resultado concreto es que el próximo curso miles de alumnos se quedarán fuera de los módulos profesionales simplemente porque no existen plazas suficientes para la demanda.

Cuando hablamos de personalizar la educación obligatoria y el bachillerato: llenamos las aulas con más y más alumnos hasta el límite de la humana paciencia, donde cualquier trabajo personalizado resulta mera quimera.

Debemos solucionar el fracaso escolar con más fracaso escolar :   la gran receta consiste en reducir las exigencias y bajar niveles hasta que la comprensión resulte casi trivial y en estos casos ni siquiera seremos demasiado exisgentes con la expresión escrita ni oral, pues de lo contrario tampoco así llegaríamos a obtener los niveles de un programa de televisión de máxima audiencia.

Las guerras de audiencia y el prét-à-porter es lo que más abunda en nuestro sistema educativo.

Sinceramente ambos rasgos no son en absoluto anacrónicos sino más bien todo lo contrario:  tenemos un sistema educativo que no sirve casi para nada pero a través del cual conseguimos lo que algunos desean :  una población adormecida, incapaz de diseñar su futuro y dispuesta a consumir lo que se le ofrezca !!!

Cualquier intento en la dirección contraria está de antemano abocada al fracaso ( y lo sabemos )

Gran Jamahiriya Arabe Libia Popular Socialista

La gran mentira es llamar Estado de Masas a la Gran República Árabe Libia Popular y Socialista.
El cuerpo legislativo es el Congreso General Popular que cuenta con un Comité General Popular presidido por el Primer Ministro Muammar al-Gaddafi considerado el Hermano Guía de la Gran Revolución que ejerce de facto la jefatura del Estado de un modo totalmente despótico.

Cuántas palabras malgastadas para nombrar un Estado abominable...
Disparar contra la población desarmada y pagar a fuerzas mercenarias para hacer el trabajo sucio es justo lo que deben hacer los Hermanos-Guía-Revolucionarios...!

Asco da este puerco...  consiguió el silencio de naciones 'libres' a cambio de gas y petróleo !!!

Dazaseis razóns para a Desobediencia Civil ?



Cando xa nos teñen aburridos coa crise, cando a enerxía eléctrica subiu un 10%, cando se recortan os salarios e idade de xubilación aumenta aos 67 anos, cando o paro sobrepasa o 20%, e un paquete de tabaco ronda os 4 €uros (665 pelas!), vimos de batir un novo récord silencioso: o litro de gasolina pagámolo a 1,303 €uros/litro (217 pesetas o litro!).

Os especuladores non deixan de gañar cartos coas necesidades alleas. Algúns pensaredes que é sensato aforrar enerxía, que o actual crecemento do consumo é un suicidio para o planeta, que se o tabaco subira o doble teríamos mellor saúde, e mercando bombillas de baixo consumo aforraríamos na factura de ENDESA ou GasNatural-Fenosa!

O que non dí ninguén é que os adictos fumadores o somos básicamente por culpa do cóctel de 45 sustancias químicas adictivas que as multinacionais agregan ás labores do tabaco para 'enganchar' aos que se inician no consumo. O que non se dí é a cifra escalofriante coa que subvencionamos á industria do automóbil e se vendemos un millón de novos vehículos terán que funcionar con gasolina, o que non dí ninguén é que o señorito Aznar vén de fichar por ENDESA pola suma de 200.000 dólares ao ano, e Felipe González como conselleiro independente de Gas Natural embolsa 126.000 €uros anuais, máis as indemnizacións como expresidentes ámbolos dóus!

Mentres uns PAGAMOS, outros COBRAN!
¿Empezo a preguntarme se somos parvos ou masoquistas?
¿Non é hora de convocar á cidadanía á DESOBEDIENCIA CIVIL se tomamos en consideración os datos que circulan libremente pola rede e que deixo aquí para maior ilustración?

Mentres a pensión máxima en España é de 32.000 euros anuais, os nosos políticos teñen dereito a pensións vitalicias moi superiores. Os primeiros espadas cobran ata 74.000 €. Compatibles con outros soldos da Administración ou con outras actividades económicas. A un deputado ou senador bástalle con 7 anos no cargo para optar á máxima pensión, mentres un traballador autónomo ou por conta allea precisa cotizar 38,5 anos!

A retención fiscal para deputados e senadores é unicamente do 4,5%

Zapatero é o único presidente da UE que carga os seus gastos de vacacións aos orzamentos do Estado.
E viaxa con 100 persoas durante tres semanas.  
Sen dúbiba vive no Mundo de Yupi!

Aznar leva tempo en nómina do magnate da prensa Rupert Murdoch por 220.000 euros ao ano.
E acaba de fichar por Endesa como asesor externo por 200.000 dólares/ano.

Os deputados dispoñen de 5 millóns de euros ao ano para avións, trens, barcos... que pagamos todos!

José Bono, presidente do Congreso, cobra 13.856 euros ao mes: 3.126 por deputado, 3.605 como complemento, 3.915 para gastos de representación e 3.210 de libre disposición. As dúas últimas partidas suman máis de 6.000 euros ao mes en paparotas, regalos e actos de protocolo. Sen contar coas indemnizacións previstas pola lei para sufragar «gastos que sexan indispensables para o exercicio das súas funcións».

Estaría ben saber que temos 8.112 alcaldes, 65.896 concelleiros, 1.206 parlamentarios autonómicos, 1.031 deputados provincinciais, 650 deputados e senadores, 139 responsables de Cabildos e Consellos Insulares e 13 conselleiros no Val d'Arán.

Mentres nós debemos aforrar enerxía mercando coches eléctricos moitos dirixentes van en carro grande. Gallardón, alcalde de Madrid, móvese nun Audi A8 de 591.624 euros. Catorce de los 17 presidentes autonómicos usan Audi. O valenciano Francisco Camps ten  varios á súa disposición e a Generalitat Valenciana dispón de 200 vehículos para os altos cargos, a maioría Volvo S80 a 40.000 euros a peza; o mesmo sucedía con Chaves en Andalucía, cuxo Goberno conta con 234 coches oficiais.

Manuel Chaves cobra ó ano 81.155 euros por ministro más unha indemnización de 46.000 € ao ano por deixar a presidencia de Andalucía (seica pagámoslle o lucro cesante). En total 127.155 euros anuais. Dous soldos do Estado compatibles só para altos cargos. Aos demáis españois estalle prohibido por lei.


Juan José Ibarretxe, exlehendakari do goberno vasco, recibe uns 45.000 euros ao ano, a metade do que ingresaba cando era presidente. E o cobrará de por vida, ao igual que tódolos membros do seu executivo. Este tipo de xubilacions está moi por riba do límite legal para o resto dos españois, que non poden cobrar máis de 32.000 euros anuais.

Os partidos investiron 66,6 millons de euros nas eleccions xerais de 2008. Destes cartos 44 millons foron prestados polos bancos para financiar campañas publicitarias megalógamas. As mesmas entidades que ese ano de crise embargaron as casas a 60.000 familias por falta de liquidez. 180.000 personas quedaron sen teito. Porén os partidos débenlle aos bancos 144,8 millons de euros e non pasa nada!


O oscurantismo sobre os gastos da clase política chega ao absurdo no Parlamento Europeo que conta cunha Oficina de Loita contra o Fraude (OLAF). Mais os seus informes son confidenciais e o seu contido completo só é coñecido polos propios parlamentarios. Os votantes podemos coñecer as boas accións dos políticos, os datos sobre fraude: no comment!

Cada Parlamento autonómico, Deputación provincial ou Concello fixa o soldo dos seus cargos electos sen límite nin baremo algún. A alcaldesa de Marbella, Marisol Yagüe, cobraba máis co presidente do Goberno: 84.462 euros ao ano nun Concello que estaba en bancarrota.

O mínimo que deberamos facer é reflexionar sobre esta REALIDADE e contrastala coa nosa realidade cotiá.  ¿ Chegaremos a algunha conclusión ?

 

Semella que algúns xa confirman o cheiro a corte...?

Crisis existencial ?


Lo que todos señalan como causa se está convirtiendo en efecto.

El punto ciego de esta crisis apunta a la ausencia de proyectos de futuro.  Nadie parece apostar ya por un ideal en su vida.

Todos nos resignamos a seguir el camino trillado de lo que algunos denominan 'progresismo' y otros defienden como 'lo políticamente correcto'.

Mientras los viejos fumadores deambulan por las calles apurando sus cigarrillos bajo la lluvia, las jóvenes parejas comparten las tareas, antes denominadas domésticas, en espacios libres de humo.

Mientras se toman un vino y una tapa de jamón pueden calentar en el microondas el puré del bebé, los varones entran en los servicios femeninos para cambiar los pañales de su bebé; podríamos decir que hemos inventado un nuevo espacio público: el bar-infantil.

El viejo bar con los lloros y gritos infantiles se ha rejuvenecido... confiemos que esta fiesta de la vida no se vea truncada por una nueva ley que proteja a los menores de la presencia de bebidas alcohólicas al fin y al cabo si los padres toman una cerveza o un vino los infantes quizás desarrollen malas costumbres en el futuro.

Pero mientras hablamos de los cambios sociológicos promovidos por una astuta ministra de sanidad que apuesta por la delación antes que por la profesión, los chicos que hacen caja siguen con sus expropiaciones en el aeropuerto coruñés de Alvedro, el mismo que privatizarán en unos días... igualmente resuelven pagar el justiprecio de los terrenos comunales expropiados en el aeropuerto de Peinador (VGO) hace más de diez años, ahora, en vísperas de su inminente privatización... compran 23 quitanieves para Barajas que jamás tuvo tales necesidades... para que los licitadores privados tengan todas las ventajas y ningún inconveniente...!

Mientras tanto vivimos como de prestado: no sabemos si podremos fumar en la plaza del pueblo que tiene dos columpios oxidados pero sí sabemos que somos responsables de la quiebra del sistema de pensiones y por lo tanto debemos llegar a los 67 años en perfecto estado de revista; mientras por la puerta trasera se nos cuelan más de seis mil prejubilaciones a los 54 años, resultado de la fiesta de fusiones de Cajas de Ahorro que ahora cabalgan hacia la bancarización de nuestros ahorros sin lastres de personal.
¿No teníamos un 20% de desempleados?  

Es igual, lo prioritario es lo prioritario: recaudar millones por los impuestos del tabaco mientras enviamos a la población directamente a la pulmonía, hacer caja rápida con la privatización de los aeropuertos aunque para ello tengamos que gastar lo que no estaba escrito... y como la cosa no saldrá por mucha contabilidad creativa que le pongamos al asunto: seguimos ordeñando a los trabajadores (que son pocos!) hasta que no puedan más; si logramos que nuestros ciudadanos se jubilen un día antes de su fallecimiento, sería un negocio redondo!

Y como ya nadie se fía de nadie -a saber lo que ocurrirá mañana- los bares convertidos en guarderías, las colas en las cajas de ahorro que ni te cuento, coger un avión más las tasas te saldrá por el precio del Concorde... y todo lo demás: gasolina por las nubes, electricidad para ricos, seguros ni los muertos, universidades no gracias, mejor Colleges, investigación solo para extranjeros...

Pero no se queje porque si lo hace...
deberá sumar IVA por No ser un Ciudadano Progresista...  

Lo dicho, sólo una crisis existencial...!