Desmontando a Darwin
Nos están contando un cuento?
Quizás deberíamos replantearnos muy seriamente la función social de las Universidades?
Primera Huelga General de Consumo
Nuestros medios públicos de noticias se han vuelto timoratos, prefieren enviar corresponsales a Estados Unidos para el seguimiento de las elecciones presidenciales antes que contarnos con detalle quiénes son y cuánto se llevaron los 27 consejeros de administración de Bankia - BFA
En 2013 los presupuestos más INJUSTOS de la democracia, marcarán un "annus horríbilis" para la ciudadanía en general, pero ya sabemos que el PP ganó las elecciones ofreciéndonos milagrosas soluciones para una crisis que ahora convierte en tapadera para implantar su Gobierno Despótico!
Si nos manifestamos contra esta barbarie te amenazan con multas que van de los 600 a los 6000 euros de sanción administrativa y ya se encarga el ministro de justicia -palabra prostituida- de cobrarte las tasas judiciales si pretendes recurrir contra esta flagrante prevaricación perpetrada por su Delegada de Gobierno en Madrid.
Mientras los jueces de la Audiencia Nacional ponen en su sitio a la Sra. Cifuentes, ella se limita a ordenar la identificación indiscriminada de manifestantes (la calle es suya).
Cuando el Tribunal Constitucional determina la legalidad y legitimidad del matrimonio gay, el ministro de Interior patalea ante las cámaras de televisión como si su cargo (y su sueldo) no tuviese nada que ver con el Estado de Derecho.
Casi parecen simpáticos estos neo-conservadores españoles. El prefijo neo apenas les corresponde, quizás si tuviesemos información detallada de quiénes se mueven en la trastienda del poder (hijos e hijas, yernos y nueras, cuñados y demás familiares nepóticamente colocados como asesores...) podríamos ponerle rostro a la crisis: 17.000 "asesores" en España conforman esta Dedocracia.
Especialistas del disimulo en un país con 25% de paro proponen jubilaciones parciales, compatibles con medias jornadas laborales. Cualquier observador imparcial pondría de patitas en la calle a estos gestores de la miseria. Mientras tanto no les tiembla el pulso al firmar los cheques de una DEUDA ODIOSA que dejará a nuestros jóvenes sin futuro y a miles de familias desahuciadas en la calle. Cerraremos centros sanitarios recién inaugurados, masificaremos las aulas buscando la excelencia académica, declararemos sin rubor que un "referendum consultivo" es ya un "golpe de estado" a la democracia! (la diplomacia interna que gasta el ministro de exteriores).
Ellos siguen cobrando sueldos inmerecidos mientras le roban la paga de Navidad a quienes dependen de los esqueléticos presupuestos públicos. Pero sus señorías pierden el iPad (como niños mentirosos) mientras afirman si rubor que piensan liquidar unos cuantos loros en la pajarería de sus coches oficiales. ¿Son estas las soluciones que ofrecen?
Pues si es así, DESOBEDEZCAMOS CIVILMENTE! (que no civilizadamente)
Escuchando el debate sobre las enmiendas parciales a los presupuestos de 2013 asistimos a un puro diálogo de sordos que se resume en "SI, pero no tenemos dinero para lo que ustedes piden, sólo tenemos dinero para lo que nosotros queremos".
Por ello nuestra DESOBEDIENCIA CIVIL debe concretarse en NEGARLES NUESTRO DINERO y dejarlos tan DESNUDOS como ellos pretenden dejarnos a nosotros.
Hoy 14N será la primera jornada de HUELGA GENERAL DE CONSUMO.
Si no hay para nosotros, no habrá para nadie!
En esto de las crisis mentirosas Argentina es Doctora. Debemos aprender de ellos y tomar medidas urgentes contra la ESTAFA!
El "escrache" consiste en identificar a los que VIVEN DE MASACRAR AL PUEBLO, aquí tenemos un montón de sinvergüenzas que siguen cobrando sueldos públicos sin justificación alguna: si no hay remedio para la crisis tampoco deben cobrar sueldo alguno por limitarse a "robarnos la cartera" y regalar a banqueros y acreedores internacionales lo que precisamos para VIVIR.
RECLAMEMOS sus SUELDOS para el erario público, que devuelvan hasta el último euro cobrado indebidamente en la legislatura Zapatero (y todo lo cobrado en la presente).
Si los "servidores públicos" devuelven su SUELDO creeremos que esta crisis es de todos y saldremos adelante todos juntos!
Vayamos a las puertas de sus casas, marquemos sus números de teléfono, enviemos e-mails diariamente recordándoles las cantidades que DEBEN REENBOLSAR CON URGENCIA, pues estamos en situación de "emergencia nacional".
Esta es tarea de todos, y muy especialmente el "trabajo social" que deberían realizar nuestros 5 millones de parados: bastaría una hora diaría para recuperar la DIGNIDAD DE TODOS!
QUE DEVUELVAN HASTA EL ÚLTIMO EURO ROBADO EN SU NEFASTA GESTIÓN DE LO PÚBLICO y recuperaremos la credibilidad perdida!
SEÑALEMOS con el dedo de la JUSTICIA a quiénes levantan el suyo para VOTAR Presupuestos de Misería.
LA DEUDA ODIOSA QUE LA PAGUEN ELLOS !!!
EL PUEBLO NO PAGA TRAIDORES !!!
Sus mentiras no tienen límite...
AFRONTAR LA EVIDENCIA
Una iniciativa para reabrir la Investigación del 11-S
Desde entonces "EL MUNDO HA CAMBIADO" pero según parece "nadie sabe nada" ?
Desde entonces hemos padecido guerras por petróleo y crisis económicas bien calculadas para extorsionar a la población mundial: ESTA DEUDA ES IMPAGABLE !!!
SUS MENTIRAS NO TIENEN LÍMITE !!!
Desobediencia Civil o vivir de rodillas 30 años... ?
Una iniciativa para reabrir la Investigación del 11-S
Desde entonces "EL MUNDO HA CAMBIADO" pero según parece "nadie sabe nada" ?
Desde entonces hemos padecido guerras por petróleo y crisis económicas bien calculadas para extorsionar a la población mundial: ESTA DEUDA ES IMPAGABLE !!!
SUS MENTIRAS NO TIENEN LÍMITE !!!
Desobediencia Civil o vivir de rodillas 30 años... ?
Sindrome D Indignacion
Estamos detectando día a día nuevos casos de una enfermedad mental no catalogada, la podríamos denominar SINDROME D INDIGNACION. No hay lugar en el que no se manifieste, conversación que no derive hacia el tema, las redes sociales están peligrosamente contaminadas, cualquiera que lea un periódico o vea un noticiario está expuesto al peligro.
Contra esta grave dolencia los irresponsables políticos están haciendo lo que buenamente pueden para evitar su propagación: modificar las leyes que regulan la expresión de la indignación, reescribir derechos y libertades, tomar medidas expeditivas contra quiénes osan proclamar su indignación en público o a través de los medios de comunicación... reducir cuanto pueden los parlamentos autonómicos para evitar que se cuelen en ellos partidos o asociaciones indignadas, cambiar las programaciones de las televisiones públicas empleando una técnica eficaz como la reposición ad infinitum de documentales de posguerra (de aquella guerra mundial que al parecer ganaron los nazis).
Detectamos gran preocupación por el futuro, cuando hasta la fecha esa palabra no tenía siquiera sentido.
-¿Futuro? -¿Qué futuro?
Contra esta grave dolencia los irresponsables políticos están haciendo lo que buenamente pueden para evitar su propagación: modificar las leyes que regulan la expresión de la indignación, reescribir derechos y libertades, tomar medidas expeditivas contra quiénes osan proclamar su indignación en público o a través de los medios de comunicación... reducir cuanto pueden los parlamentos autonómicos para evitar que se cuelen en ellos partidos o asociaciones indignadas, cambiar las programaciones de las televisiones públicas empleando una técnica eficaz como la reposición ad infinitum de documentales de posguerra (de aquella guerra mundial que al parecer ganaron los nazis).
Detectamos gran preocupación por el futuro, cuando hasta la fecha esa palabra no tenía siquiera sentido.
-¿Futuro? -¿Qué futuro?
Expresión genial que reivindicaba el presente contínuo de un Carpe Diem sin fin.
Esta dolencia contagiosa amenaza con postrarnos durante mucho tiempo y dejarnos fuera del circuito de la existencia. Como casi siempre se trata de ver los toros desde la barrera se nos recomienda ver los hechos como si siempre hubieran estado ahí, como algo "normal" o por lo menos como algo que pasará pronto si no hacemos demasiado caso...
Algunos insisten en llevar la INDIGNACION a las mismas puertas del Congreso y han dado ya una fecha: el 25 de septiembre (#25S) se trata de ocupar el Congreso de modo indefinido, rodearlo con una marea humana que impida seguir legislando contra natura... los que padecemos el síndrome de modo irreversible estamos ya soñando con el martes que nos liberará de ajena esclavitud y nos llevará a fraguar un futuro esperanzador.
Se imaginan ustedes lo que podría suceder si un buen día (el martes 25 de septiembre, por ejemplo) no nos levantáramos de la cama? Encendiéramos televisores y radios y, como en un sueño novelado por Saramago, se vieran multitudes avanzando pacíficamente en dirección a la carrera de San Jerónimo, sin prisas, sin miedo, sin ganas de ir más allá de la acera de enfrente: como en un gran domingo eterno paseando acera arriba y abajo, contemplando sin interés las puertas y ventanas que custodian los leones!
Y luciría el sol, y las gentes hablarían unas con otras de cualquier cosa que verdaderamente les interese (nada que ver con la prima de riesgo, ni con los rescates, ni con las mil y una patrañas que nos han contado sobre lo que es y lo que no es democracia)... Hablaríamos sobre el buen tiempo, de cómo pasar el día del mejor modo posible, de cómo conservar el planeta limpio y saludable, de cómo reducir o eliminar el ruído de los motores de explosión, de tantas y tantas cosas que podrían constituirnos como seres humanos libres de INDIGNACIÓN.
Pero este síndrome es ciclotímico, presenta momentos de liberadora lucidez y también hace aparecer los fantasmas de la desesperación y del miedo. Algo que ya sabemos por la Historia de Roma cuando la superstición acerca de los dioses se nutría de la pompa de los actos públicos de un Estado fallido, escribe Polibio: "Mi propia opinión al menos es que han seguido este camino en razón de la gente común. Es un curso que quizá no habría sido necesario si hubiera sido posible formar un Estado integrado por hombres sabios. Pero como toda multitud es voluble, cargada de deseos ilícitos, de pasiones irracionales y de iras violentas, tiene que ser contenida por terrores invisibles y fastos semejantes".
Por lo que se ve no hemos aprendido nada o muy poco desde entonces. ¿Dónde están esos hombres sabios? Evidentemente no nutren la nómina del Estado, salvo indirectamente vía Universidades y a veces ni siquiera allí los podemos encontrar.
Y sin embargo quiero creer que LA MULTITUD hoy no es tan voluble como nos quieren hacer creer quiénes mantienen a los dioses del Estado sacrificándoles díariamente millones de seres humanos, esa multitud que somos todos hoy es consciente de lo que nos estamos jugando si no frenamos la sangría. Pero el síndrome todavía nos impide ver con claridad...
Creo que sabemos que es más rentable emplear el transporte público o la bicicleta que invertir grandes cantidades de dinero en vehículos contaminantes cuyo mantenimiento resulta más costoso que las ventajas que ofrecen (gasolina por las nubes, peajes imposibles, masificación en los lugares de destino...) somos conscientes pero todavía no nos lo acabamos de creer.
Necesitamos seguir "creyendo" en supersticiones: colgados en los programas de debate televisivos nos vamos a la cama con la cabeza confusa y creemos tener hoy una solución y mañana la contaria, hablamos como si tuvieramos el remedio y al instante nos damos cuenta que seguimos soñando despiertos mientras esos que llamamos "mercados" dictan las normas a seguir!
¿Cuántas viviendas cerradas a cal y canto? ¿Cuántas empresas familiares a punto de cerrar? ¿Cuántos servicios no prestados por falta de financiación o conocimientos para ponerlos en práctica? ¿Cuánto valor patrimonial en nuestros bosques y ríos olvidados en las manos de multinacionales que asesinan la vida? ¿Cuánto servidor público convertido en privilegiado a la sombra del poder? ¿Cuántas sentencias justas pendientes de ejecución por vicios en el procedimiento?
¿Hemos construído un ESTADO para que sea nuestra prisión?
Creo firmemente que está llegando el día en que levantemos todas las barreras: el controlador de autopistas, el policía que presta servicio en La Moncloa, el vigilante que guarda la finca de propietarios invisibles siempre ausentes, el inspector de Hacienda que sabe más de corrupción que cualquier fiscal, el profesor de universidad que se niega a seguir clasificando las ovejas del rebaño del Estado, la madre que educa a sus hijos para que vivan felices respetando la vida ajena, el arrendador que sabe de las dificultades de su arrendatario para llegar a fin de mes, el pequeño comerciante que puede levantar la barrera de su porcentaje hasta convertirse en figura indispensable para el barrio, los arquitectos que diseñarán casas para vivir con alegría... levantaremos las barreras de la indiferencia y preguntaremos con sinceridad: ¿necesitas algo?
Los defensores del Estado siempre nos han engañado: constituyéndose en "indispensables" para mantenernos en la prisión de nuestros miedos y predicar paraísos futuros e inalcanzables. Ese Estado jamás llegó a nosotros y sabemos que jamás llegará!
Cuando estamos a punto de tocarlo con los dedos la quimera se desvanece y aparece en su lugar la Hidra de Siete Cabezas, el infierno en la tierra, la división y la guerra. ¿Es eso lo que queremos?
Convencido de que nadie cree ya en Estados salvíficos y menos en salvapatrias especialistas en dictar las normas que ellos jamás estuvieron dispuestos a cumplir. No hubieramos llegado jamás hasta aquí sin la colaboración inestimable de quiénes hicieron del Estado su refugio y su bandera!
Esta dolencia contagiosa amenaza con postrarnos durante mucho tiempo y dejarnos fuera del circuito de la existencia. Como casi siempre se trata de ver los toros desde la barrera se nos recomienda ver los hechos como si siempre hubieran estado ahí, como algo "normal" o por lo menos como algo que pasará pronto si no hacemos demasiado caso...
Algunos insisten en llevar la INDIGNACION a las mismas puertas del Congreso y han dado ya una fecha: el 25 de septiembre (#25S) se trata de ocupar el Congreso de modo indefinido, rodearlo con una marea humana que impida seguir legislando contra natura... los que padecemos el síndrome de modo irreversible estamos ya soñando con el martes que nos liberará de ajena esclavitud y nos llevará a fraguar un futuro esperanzador.
Se imaginan ustedes lo que podría suceder si un buen día (el martes 25 de septiembre, por ejemplo) no nos levantáramos de la cama? Encendiéramos televisores y radios y, como en un sueño novelado por Saramago, se vieran multitudes avanzando pacíficamente en dirección a la carrera de San Jerónimo, sin prisas, sin miedo, sin ganas de ir más allá de la acera de enfrente: como en un gran domingo eterno paseando acera arriba y abajo, contemplando sin interés las puertas y ventanas que custodian los leones!
Y luciría el sol, y las gentes hablarían unas con otras de cualquier cosa que verdaderamente les interese (nada que ver con la prima de riesgo, ni con los rescates, ni con las mil y una patrañas que nos han contado sobre lo que es y lo que no es democracia)... Hablaríamos sobre el buen tiempo, de cómo pasar el día del mejor modo posible, de cómo conservar el planeta limpio y saludable, de cómo reducir o eliminar el ruído de los motores de explosión, de tantas y tantas cosas que podrían constituirnos como seres humanos libres de INDIGNACIÓN.
Pero este síndrome es ciclotímico, presenta momentos de liberadora lucidez y también hace aparecer los fantasmas de la desesperación y del miedo. Algo que ya sabemos por la Historia de Roma cuando la superstición acerca de los dioses se nutría de la pompa de los actos públicos de un Estado fallido, escribe Polibio: "Mi propia opinión al menos es que han seguido este camino en razón de la gente común. Es un curso que quizá no habría sido necesario si hubiera sido posible formar un Estado integrado por hombres sabios. Pero como toda multitud es voluble, cargada de deseos ilícitos, de pasiones irracionales y de iras violentas, tiene que ser contenida por terrores invisibles y fastos semejantes".
Por lo que se ve no hemos aprendido nada o muy poco desde entonces. ¿Dónde están esos hombres sabios? Evidentemente no nutren la nómina del Estado, salvo indirectamente vía Universidades y a veces ni siquiera allí los podemos encontrar.
Y sin embargo quiero creer que LA MULTITUD hoy no es tan voluble como nos quieren hacer creer quiénes mantienen a los dioses del Estado sacrificándoles díariamente millones de seres humanos, esa multitud que somos todos hoy es consciente de lo que nos estamos jugando si no frenamos la sangría. Pero el síndrome todavía nos impide ver con claridad...
Creo que sabemos que es más rentable emplear el transporte público o la bicicleta que invertir grandes cantidades de dinero en vehículos contaminantes cuyo mantenimiento resulta más costoso que las ventajas que ofrecen (gasolina por las nubes, peajes imposibles, masificación en los lugares de destino...) somos conscientes pero todavía no nos lo acabamos de creer.
Necesitamos seguir "creyendo" en supersticiones: colgados en los programas de debate televisivos nos vamos a la cama con la cabeza confusa y creemos tener hoy una solución y mañana la contaria, hablamos como si tuvieramos el remedio y al instante nos damos cuenta que seguimos soñando despiertos mientras esos que llamamos "mercados" dictan las normas a seguir!
¿Cuántas viviendas cerradas a cal y canto? ¿Cuántas empresas familiares a punto de cerrar? ¿Cuántos servicios no prestados por falta de financiación o conocimientos para ponerlos en práctica? ¿Cuánto valor patrimonial en nuestros bosques y ríos olvidados en las manos de multinacionales que asesinan la vida? ¿Cuánto servidor público convertido en privilegiado a la sombra del poder? ¿Cuántas sentencias justas pendientes de ejecución por vicios en el procedimiento?
¿Hemos construído un ESTADO para que sea nuestra prisión?
Creo firmemente que está llegando el día en que levantemos todas las barreras: el controlador de autopistas, el policía que presta servicio en La Moncloa, el vigilante que guarda la finca de propietarios invisibles siempre ausentes, el inspector de Hacienda que sabe más de corrupción que cualquier fiscal, el profesor de universidad que se niega a seguir clasificando las ovejas del rebaño del Estado, la madre que educa a sus hijos para que vivan felices respetando la vida ajena, el arrendador que sabe de las dificultades de su arrendatario para llegar a fin de mes, el pequeño comerciante que puede levantar la barrera de su porcentaje hasta convertirse en figura indispensable para el barrio, los arquitectos que diseñarán casas para vivir con alegría... levantaremos las barreras de la indiferencia y preguntaremos con sinceridad: ¿necesitas algo?
Los defensores del Estado siempre nos han engañado: constituyéndose en "indispensables" para mantenernos en la prisión de nuestros miedos y predicar paraísos futuros e inalcanzables. Ese Estado jamás llegó a nosotros y sabemos que jamás llegará!
Cuando estamos a punto de tocarlo con los dedos la quimera se desvanece y aparece en su lugar la Hidra de Siete Cabezas, el infierno en la tierra, la división y la guerra. ¿Es eso lo que queremos?
Convencido de que nadie cree ya en Estados salvíficos y menos en salvapatrias especialistas en dictar las normas que ellos jamás estuvieron dispuestos a cumplir. No hubieramos llegado jamás hasta aquí sin la colaboración inestimable de quiénes hicieron del Estado su refugio y su bandera!
No permitamos que nos engañen una vez más. No más listas electorales para vivir de un Estado que no iguala más que a los que se nutren de él. Una generación de mentirosos está a punto de tocar fondo, dejémoslos que se hundan definitivamente. Nos han estafado una y mil veces, nos han enfrentado para lograr sus misérrimos objetivos: formar parte del problema y jamás de la soluciones! ¿Para qué los queremos?.
El único remedio que tenemos contra el Síndrome d Indignación es levantar nuestras barreras!
Próxima cita con el destino: 25 SEPTIEMBRE 2012, #25S.
El único remedio que tenemos contra el Síndrome d Indignación es levantar nuestras barreras!
Próxima cita con el destino: 25 SEPTIEMBRE 2012, #25S.
Eu tamén estudei na Pública...!
Hoxe secundei unha convocatoria de folga xeral na EDUCACIÓN PÚBLICA coa ilusión de amosar o meu profundo rexeitamento ás medidas neoliberais que pretende implantar o goberno do PP aproveitando a situación de crise económica para RECORTAR A CALIDADE do Sistema Público de Educación.
Nin siquera tiven a precaución de ler os xornais da mañán, tal era o meu convencemento de que ningún sindicato tería dúbida algunha sobre a conveniencia da xornada de folga en tódolos niveis educativos dende a Primaria á Universidade.
As redes sociais fervían na víspera convocando á cidadanía e semellaba que ía ser un Día Perfecto.
Pero amenceu o 22M e pouco a pouco as novas traían só incertidume. Resultou que Galicia foise descolgando da convocatoría á galega. O Sindicato nacionalista CIG foi o primeiro en destacar que esta era unha folga foránea convocada dende Madríd polo sindicato CC.OO. e que eles non tiñan intención algunha de facer seguidismo das convocatorias estatais, pois semella que en Galicia tiñamos artellada unha estratexia propia e non foi respectada polos sindicatos "centralistas"...
Ao longo da mañá FETE-UGT.Galicia descolgouse aconsellando á asistencia ás distintas mobilizacións pero resulta que tampouco eles consideraron a folga coma ferramenta necesaria para a educación galega.
Á última hora do serán fun ao punto de encontro (MARCO) coa esperanza de atopar miles de persoas dispostas a dicir basta aos aldraxes promovidos polo ministro Wert, e se me apuras estabamos unhas 350 persoas entre as que ninguén compredía o DESASTRE desta convocatoria que comezou sendo UNITARIA e rematou sendo "ÚNICA" (CC.OO. e o Sindicato de Estudantes e aló ao fondo unhas tímidas bandeiras da UGT).
Velaiquí a crónica das liortas sindicais que están facendo da situación de crise un río revolto no que ir a pescar cada quén para sí os poucos peixes mediático-electorais que podan quedar vivos.
Triste é que, coa que está caendo enriba de nós, sexan os que dín defender os intereses das traballadoras quenes antes que ninguén poñan tachas á OBRA COMÚN na defensa do Ensino Público en Galicia.
Cada unha das formacións sindicais ten as súas tristes razóns partidarias para ROMPER unha FOLGA!
Uns porque nin siquera a convocaron, outros porque dixeron que sí pero logo pensaron que mellor non, e os máis porque convocárona sen contar con ninguén: TODOS COLABORARON NO DESASTRE!
No resto do país afortunadamente a convocatoria foi máis coherente e a repercusión mediática resultou gratificante para os participantes. Os xornais publicaron as súas guerras de cifras coma sempre.
E á última hora o ministro Wert saía na televisión (dende o Congreso onde están a aprobar os orzamentos da miseria) para dicir que estaba disposto a DIALOGAR.
Ben sabemos o que significa para un terco dialogar... máis nesta ocasión os TERCOS resultaron ser os que convertiron unha xornada de FOLGA en triste CADALEITO SINDICAL...
Logo non veñan chorando e queixándose da escasa afiliación e do nulo apoio que podan ter as súas estratexias partidistas, hoxe, máis que nunca, vimos claramente que NON NOS REPRESENTAN !!!
Ogallá foran capaces de aprender a lección...!!!
#12m15m Sobran Razones
Sin miedo - Sin vergüenza - Sin violencia - Sin envidia
- Sin compasión ...
- GRITA TU OPINIÓN !!!
Siria, mon amour...
Agora comprendo o inferno que están a padecer na Siria...
J. Assange entrevista ao lider de Hezbolá para a TV Rusa
( para Putin ?)
Non estás sóa... somos multitude !
Non estás sóa, somos centos de miles, somos multitude...
Volvemos manifestar a nosa INDIGNACIÓN para que non esquezan que un 1% nunca eliminará os dereitos do 99% da Humanidade.
Esta crise está provocada por un 1% sen alma, sen escrúpulos nin memoria...
Políticos e banqueiros non nos representan !!!
Únete ao Cambio Global ...
Repsol - Asturias - Elefantes - Kuwait
Sigo pensando que lo más importante en esta cuestión es Kuwait
Carril Bici - Baiona - A Guarda
Está case a punto de inaugurarse o carril bici entre Baiona e A Guarda... Lamentablemente esta obra faraónica deixará descontestos a moitos cidadáns sexan usuarios do carril bici ou da estrada pola costa.
9 millóns de €uros son cartos suficientes para ter feito unha obra máis amable coa filosofía da bicicleta: os responsables do proxecto semella que tiñan máis interese en gastar os millóns en formigón que en respectar un percorrido único pola súa beleza a carón do mar.
Os pretiles empregados ao longo do percorrido con máis dun metro de altura forman unha pantalla indecente que non se pode xustificar en ningún caso como medida de seguridade para os ciclousuarios, agás que estes non saiban andar en bicicleta ou o fagan a tal velocidade que perigue a súa integridade física se saen despedidos por mor dunha frenada de película!
Non contentos co muro da vergoña (que limita a visibilidade da paisaxe natural para os usuarios motorizados da vía) fixeron unha separación entre o carril bici e a estrada de tal magnitude que o ancho do carril viuse seriamente disminuido por culpa do formigón aplanado que intercalaron con postes catadriopticos... A seguridade non está reñida coa estética nin co sentido común.
Quen queira sair do carril bici terá que deter a súa bicicleta totalmente e pasala a man entre as bandas de formigón que apenas contan con dúas cuartas de separación entre elas, de xeito que se queres facelo subido á bicicleta o máis probable é que rompas un pedal ou caias directamente sobre a estrada... Xa se sabe que as bicicletas son moi perigosas e cómpre "segregalas" totalmente do resto do tráfico rodado!
Lástima ter que narrar estes feitos cando calquera sabe que os ciclousuarios estamos mal vistos por reivindicar o que todos os demáis teñen: o dereito a circular libremente polas estadas do país.
Calquera que vexa o resultado deste carril-bici entre Baiona e A Guarda terá un novo argumento para considerar despilfarro o dereito a un sistema de mobilidade alternativo...
Basta decir que tódolos ciclistas seguen utilizando a estrada como vía máis segura para circular...
Será que os enxeñeiros do Ministerio de Fomento non subiron nunca nunha bicicleta?
Entre tanto formigón dun lado e do outro o ciclista síntese prisioneiro e calquera movemento lateral é apenas posible por non dicir perigoso para a súa integridade física. Ben é certo que en paralelo a este deroche de cartos existe unha inciativa moito máis amable, como é o Camiño de Santiago pola Costa, que vai moito máis lento (pois non conta con financiación suficiente) pero sen dúbida é moito máis respectuoso coa paisaxe, o medio ambiente e a liberdade dos usuarios para vivir en paz...!
Nunca chove a gusto de todos... pero algúns enxeñeiros deberan facer a ruta que eles mesmos deseñaron dúa veces ao día para que lles dera tempo a reflexionar sobre a responsabilidade da súa profesión.
Os ciclousuarios nunca pedimos tal obra faraónica de culto ao formigón !!!
Que quede claro !!!
Adenda:
Seica a esta obra faraónica faltáballe aínda o seu Remate de IMPACTO !
A "xoia da coroa" son estes "mojones" que impiden o acceso ao carril de vehículos de catro rodas nas principais interseccións. O malo do asunto é que son ENORMES e están feitos dun aglomerado de FORMIGÓN pulido e cortado en forma de "diamante" (un romboide perfecto para romper a crisma de calquera ciclista despistado con escasa habilidade para a maniobra)
Ninguén poderá dicir que os ciclistas non estamos "ben protexidos" ?
Amnistía fiscal: Mafia gubernamental
Dende o 15M teño unha estrana sensación no corpo. Semella que abrimos a caixa de Pandora e lonxe de ir conxurando as desgracias para que non volvan nunca máis, algúns están a facer exhibición do DESASTRE e mesmo disfrutan extendendo o medo a toda a poboación.
Administran con precisión tódalas denuncias que xurdiron en liberdade na Sociedade Civil e, coma se dun búmerang se tratara, devólvennos cada día un titular "desgraciado" e o poñen en relación coas nosas aspiracións a vivir nun Estado Democrático de Dereito.
Dixemos que a lei electoral había que cambiala (nin caso fixeron) mais agora devolvennos vía eleccións andaluzas e asturianas os pactos por debaixo da mesa, cando sabemos que ese non é o camiño.
Dixemos que non rescataríamos banqueiros e o único que escoitamos é a inminente subasta das caixas, reconvertidas en bancos nacionalizados de facto, mentres os banqueiros fan públicas as súas cifras de beneficio e mesmo son os que animan ao goberno a subastar os aforros da cidadanía (no caso das "preferentes" o corralito xa está funcionando perfectamente!)
Dixemos que tíñamos dereito a unha vivenda digna (e alugueres decentes) e devólvennos tímidas recomendacións aos banqueiros para que fagan "caridade" só nos casos de extrema indixencia (aceptando voluntariamente a dación en pago só un minuto antes de ter que facerse cargo da situación vía asistencia social). Ordeñan a vaca ata ós osos e logo dinlle que busque un prado!
Pero se atopas un prado vizoso seguen ordeñándo ata a extenuación.
Dixemos que estabamos fartos de corrupción política e regálannos cada día cun novo segredo de sumario (e mesmo cando se levanta o segredo actúan contra a escasa prensa libre que se atreve a publicar o que calquera administración democrática debera facer público de oficio). E vemos como os condeados por prevaricación e estafa teñen abertos 24 xuízos máis e seguen tan ricamente en liberdade apelando ao Supremo... mentres da ristra de "imputados" xa todos sabemos que é para defenderse mellor... vaia un país de fiar que temos!
Dixemos que queríamos transparencia e abren unha páxina web na que din recoller as opinións da cidadanía para mellorar a "lei de transparencia e bo goberno" na súa tramitacion parlamentaria anunciada para o fin da lexilatura (cando levan 100 días reventando o Estado de Benestar). O malo de tanta transparencia é que cando envías unha suxerencia ao día seguinte xa non admiten máis comentarios (a páxina dá erro contínuo). Semella que os únicos comentarios pertinentes son os que non se fan!
Dixemos que tiñamos cinco millóns de parados e que precisábamos dunha "economía social" para sair da crise, e preséntannos unha Reforma Laboral que non deixa títere con cabeza, agás encher os petos dos "empresarios" cos cartos que os propios traballadores aportaron ao longo da súa exigüa vida laboral, suben o IRPF daqueles que aínda temos o "privilexio" de cobrar tódolos meses unha nómina -pois o dereito ao traballo agora está convertido nunha obrigación moral para levantar o país que eles mesmos afundiron coa súa política suicida de especulación do solo- e cando protestamos e exercemos o dereito á folga, devólvennos miradas asasiñas coma se non tivesemos corazón nin conciencia da grave situación que vive o noso país.
Supoño que en breve enfrontarán a empregados e parados, para seguir metendo man á carteira dos primeiros á vez que adelgazan os subsidios dos segundos e, eso sí, anuncian a bombo e platillo unha "amnistía fiscal" (ilegal segundo o artígo 31 da Constitución) para salvarlle o pescozo a tódolos defraudadores do ladrillo (en negro) que tanto beneficio disque produciu aos mesmos que agora veñen a salvarnos.
E mentres tanto na prensa diaria e nos telexornais volven unha e outra vez a falar da prima de risco (ogallá fose a de don Vicente) e en pouco máis de 24 horas cadran as contas macroeconómicas coma se fosen ristras de chourizos. Semella que o único importante é poder pagar ao 4,5 ou o 5% os cartos que o BCE presta alegremente ao 1%. Nós tamén queremos ser banqueiros, pero NON, a banca pública (que tamén pedimos) é xa un anacronismo segundo pontifican a diario os falabarato.
Dixemos que tiñamos a obriga de construir un mundo novo, máis sostibel e máis humano, e fálannos de competitividade co sudeste asiático, mesmo alaban o modelo educativo de Corea do Sul (onde os rapaces compiten dende o xardín de infancia!) e seica imos buscar petróleo nas Illas Canarias aproveitando que o prezo da gasolina alcanza o seu máximo histórico!
En fin, para que seguir coa narración dos feitos, se temos un ministro de educación que vai liquidar a escola pública por vía de excelencia académica... Cando os subsecretarios son fillos do neoliberalismo, estamos perdidos.
Todo esto non é máis cunha alucinación colectiva provocada pola manipulación informativa que padecemos: os anti-sistema en Barcelona ocultan deliberadamente o feito de que a Policía empregou por primeira vez gases lacrimóxenos contra unha manifestación legalmente convocada o día da Folga Xeral. O mesmo día ás portas de Citroën en Vigo, a policía democrática agredía a un xornalista que cubría o revelador paro xeral na factoría máis grande de Galicia. Mentras as emisoras de radio repetían machaconamente o dereito ao traballo dos escasos esquirois que sempre atopan o seu día de gloria mentres os demáis participamos pacífica e libremente dunha bendita folga xeral.
Semella que o mundo vai ao revés. Empregan os puntos e as comas da lexislación común para impedir o dereito de reunión, a liberdade de expresión, a liberdade de información... e ao mesmo tempo cercenan "dereitos constitucionais" (ao traballo, á vivenda, ao salario digno, á liberdade sindical e de folga, á progresividade na igualdade tributaria, á libre circulación e ao exercicio das liberdades civís...) con total IMPUNIDADE!
Día a día vaise instalando o discurso do estado de EXCEPCIÓN: a "crise" é excepcional, e por sí mesma xustificará calquera actuación gubernamental sexa esta legal, alegal ou mesmo paralegal. Lembremos que o primeiro Estado de Alarma da democracia foi instigado polo que hoxe ocupa un lugar de honra coma máximo imputado no sumario da Operación Campeón (daquela demonizaron aos contralodaroes sobrecargados de traballo para poder librarse deles mentras abrían o melón da privatización de AENA para favorecer aos compinches da mafia empresarial cuxa sombra alongada abrangue á financiación de tódolos partidos políticos).
O experimento saíulles ben e daquela a poboación arremeteu contra traballadores indefensos que viron militarizados os seus servizos. Agora vemos como o que é un dereito constitucional comeza a ser posto en solfa en aras da "salvación económica" do país, e, senon me equivoco, o seguinte paso será enfrontar aos traballadores por conta allea contra os funcionarios que verán desaparecer os seus postos de traballo por mor dos recortes orzamentarios (na Administración Central e nas Autonomías) pois o señor Montoro coñece perfectamente en que consiste a excedencia forzosa (por iso non recorta o soldo dos funcionarios, bastará con envialos un ano, dous ou tres ás súas casas mentras eles salvan a Patria!).
Unha vez feita a limpeza de sangue: autónomos e pequenos empresarios poderán recuperar os seus dividendos grazas á precarización do emprego e ás subvencións que recibirán do goberno amigo. CIU xa comezou a traballar en Catalunya.
Cómpre REACCIONAR e facelo con sensatez. O Estado de Dereito non pode converterse nun Estado Totalitario de Dereito (no que algúns determinen unilateralmente cales son os dereitos e as liberdades propias dun pobo). Se queren seguir a súa folla de ruta que a sigan, pero nós DEBEMOS sentalos no banquillo da Historia.
É tempo de Desobediencia Civil.
Administran con precisión tódalas denuncias que xurdiron en liberdade na Sociedade Civil e, coma se dun búmerang se tratara, devólvennos cada día un titular "desgraciado" e o poñen en relación coas nosas aspiracións a vivir nun Estado Democrático de Dereito.
Dixemos que a lei electoral había que cambiala (nin caso fixeron) mais agora devolvennos vía eleccións andaluzas e asturianas os pactos por debaixo da mesa, cando sabemos que ese non é o camiño.
Dixemos que non rescataríamos banqueiros e o único que escoitamos é a inminente subasta das caixas, reconvertidas en bancos nacionalizados de facto, mentres os banqueiros fan públicas as súas cifras de beneficio e mesmo son os que animan ao goberno a subastar os aforros da cidadanía (no caso das "preferentes" o corralito xa está funcionando perfectamente!)
Dixemos que tíñamos dereito a unha vivenda digna (e alugueres decentes) e devólvennos tímidas recomendacións aos banqueiros para que fagan "caridade" só nos casos de extrema indixencia (aceptando voluntariamente a dación en pago só un minuto antes de ter que facerse cargo da situación vía asistencia social). Ordeñan a vaca ata ós osos e logo dinlle que busque un prado!
Pero se atopas un prado vizoso seguen ordeñándo ata a extenuación.
Dixemos que estabamos fartos de corrupción política e regálannos cada día cun novo segredo de sumario (e mesmo cando se levanta o segredo actúan contra a escasa prensa libre que se atreve a publicar o que calquera administración democrática debera facer público de oficio). E vemos como os condeados por prevaricación e estafa teñen abertos 24 xuízos máis e seguen tan ricamente en liberdade apelando ao Supremo... mentres da ristra de "imputados" xa todos sabemos que é para defenderse mellor... vaia un país de fiar que temos!
Dixemos que queríamos transparencia e abren unha páxina web na que din recoller as opinións da cidadanía para mellorar a "lei de transparencia e bo goberno" na súa tramitacion parlamentaria anunciada para o fin da lexilatura (cando levan 100 días reventando o Estado de Benestar). O malo de tanta transparencia é que cando envías unha suxerencia ao día seguinte xa non admiten máis comentarios (a páxina dá erro contínuo). Semella que os únicos comentarios pertinentes son os que non se fan!
Dixemos que tiñamos cinco millóns de parados e que precisábamos dunha "economía social" para sair da crise, e preséntannos unha Reforma Laboral que non deixa títere con cabeza, agás encher os petos dos "empresarios" cos cartos que os propios traballadores aportaron ao longo da súa exigüa vida laboral, suben o IRPF daqueles que aínda temos o "privilexio" de cobrar tódolos meses unha nómina -pois o dereito ao traballo agora está convertido nunha obrigación moral para levantar o país que eles mesmos afundiron coa súa política suicida de especulación do solo- e cando protestamos e exercemos o dereito á folga, devólvennos miradas asasiñas coma se non tivesemos corazón nin conciencia da grave situación que vive o noso país.
Supoño que en breve enfrontarán a empregados e parados, para seguir metendo man á carteira dos primeiros á vez que adelgazan os subsidios dos segundos e, eso sí, anuncian a bombo e platillo unha "amnistía fiscal" (ilegal segundo o artígo 31 da Constitución) para salvarlle o pescozo a tódolos defraudadores do ladrillo (en negro) que tanto beneficio disque produciu aos mesmos que agora veñen a salvarnos.
E mentres tanto na prensa diaria e nos telexornais volven unha e outra vez a falar da prima de risco (ogallá fose a de don Vicente) e en pouco máis de 24 horas cadran as contas macroeconómicas coma se fosen ristras de chourizos. Semella que o único importante é poder pagar ao 4,5 ou o 5% os cartos que o BCE presta alegremente ao 1%. Nós tamén queremos ser banqueiros, pero NON, a banca pública (que tamén pedimos) é xa un anacronismo segundo pontifican a diario os falabarato.
Dixemos que tiñamos a obriga de construir un mundo novo, máis sostibel e máis humano, e fálannos de competitividade co sudeste asiático, mesmo alaban o modelo educativo de Corea do Sul (onde os rapaces compiten dende o xardín de infancia!) e seica imos buscar petróleo nas Illas Canarias aproveitando que o prezo da gasolina alcanza o seu máximo histórico!
En fin, para que seguir coa narración dos feitos, se temos un ministro de educación que vai liquidar a escola pública por vía de excelencia académica... Cando os subsecretarios son fillos do neoliberalismo, estamos perdidos.
Todo esto non é máis cunha alucinación colectiva provocada pola manipulación informativa que padecemos: os anti-sistema en Barcelona ocultan deliberadamente o feito de que a Policía empregou por primeira vez gases lacrimóxenos contra unha manifestación legalmente convocada o día da Folga Xeral. O mesmo día ás portas de Citroën en Vigo, a policía democrática agredía a un xornalista que cubría o revelador paro xeral na factoría máis grande de Galicia. Mentras as emisoras de radio repetían machaconamente o dereito ao traballo dos escasos esquirois que sempre atopan o seu día de gloria mentres os demáis participamos pacífica e libremente dunha bendita folga xeral.
Semella que o mundo vai ao revés. Empregan os puntos e as comas da lexislación común para impedir o dereito de reunión, a liberdade de expresión, a liberdade de información... e ao mesmo tempo cercenan "dereitos constitucionais" (ao traballo, á vivenda, ao salario digno, á liberdade sindical e de folga, á progresividade na igualdade tributaria, á libre circulación e ao exercicio das liberdades civís...) con total IMPUNIDADE!
Día a día vaise instalando o discurso do estado de EXCEPCIÓN: a "crise" é excepcional, e por sí mesma xustificará calquera actuación gubernamental sexa esta legal, alegal ou mesmo paralegal. Lembremos que o primeiro Estado de Alarma da democracia foi instigado polo que hoxe ocupa un lugar de honra coma máximo imputado no sumario da Operación Campeón (daquela demonizaron aos contralodaroes sobrecargados de traballo para poder librarse deles mentras abrían o melón da privatización de AENA para favorecer aos compinches da mafia empresarial cuxa sombra alongada abrangue á financiación de tódolos partidos políticos).
O experimento saíulles ben e daquela a poboación arremeteu contra traballadores indefensos que viron militarizados os seus servizos. Agora vemos como o que é un dereito constitucional comeza a ser posto en solfa en aras da "salvación económica" do país, e, senon me equivoco, o seguinte paso será enfrontar aos traballadores por conta allea contra os funcionarios que verán desaparecer os seus postos de traballo por mor dos recortes orzamentarios (na Administración Central e nas Autonomías) pois o señor Montoro coñece perfectamente en que consiste a excedencia forzosa (por iso non recorta o soldo dos funcionarios, bastará con envialos un ano, dous ou tres ás súas casas mentras eles salvan a Patria!).
Unha vez feita a limpeza de sangue: autónomos e pequenos empresarios poderán recuperar os seus dividendos grazas á precarización do emprego e ás subvencións que recibirán do goberno amigo. CIU xa comezou a traballar en Catalunya.
Cómpre REACCIONAR e facelo con sensatez. O Estado de Dereito non pode converterse nun Estado Totalitario de Dereito (no que algúns determinen unilateralmente cales son os dereitos e as liberdades propias dun pobo). Se queren seguir a súa folla de ruta que a sigan, pero nós DEBEMOS sentalos no banquillo da Historia.
É tempo de Desobediencia Civil.
Nunca más esclavos de Bancos ni Mercados
La paciencia tiene un límite, sabemos lo que nos estamos jugando con nuestro silencio cómplice!
Islandia es un ejemplo de civismo responsable, nosotros seguimos "idiotizados" por los medios.
No sigamos hipotecando el futuro... Sólo se VIVE una vez...
Este es un mensaje directo a los Sindicatos (R-Evolucionar) es el único camino para la DIGNIDAD.
No más prebendas ni apaños bajo la mesa de negociación, por favor!
El #15M lo dejó muy claro
No somos mercancía en manos de políticos y banqueros
El #15O ratificó la INDIGNACIÓN GENERAL en todo el mundo!
Insaciable el G-20 sigue pidiendo nuestra sangre, nuestro sudor y nuestras lágrimas... gratis!
Es hora de salir a las calles y a las plazas Y mostrar que ANUNCIAMOS ALGO NUEVO !!!
Epistemología... por favor !
Últimamente no entendemos NADA...
Los bancos se quedan con nuestro presupuesto.
Los políticos gastan sin vergüenza lo que no tienen.
Los derechos laborales se esfuman sin misericordia.
Los economistas se convierten en misteriólogos. Los que jamás dieron palo al agua se van de rositas.
Los de siempre se presentan como reformadores.
¿ Será conveniente estudiar EPISTEMOLOGÍA ?
Conselleira ou Delincuente ?
¿ Non sei se esta muller é Conselleira de Facenda ou debera estar no cárcere por ladroa ?
Supoño que os Sindicatos terán claro o límite destas medidas, eliminar o traballo e o salario nun 33% debera ser motivo para ser defenestrada sen demora !
Cando o traballador teña unha enfermidade leve inferior a 4 días deberá descontar do seu salario a gripe ou a indisposición... se a cousa se complica só cobrará o 60% do salario durante os 21 primeiros días...
Por qué non decretar a restauración da ESCRAVITUDE ?
Ninguén me vai convencer que estas medidas sexan necesarias mentres cos nosos cartos estamos a financiar unha reestructuración bancaria de infarto, en breve veremos como os capitais estranxeiros comezan a mercar á baixa o parque de vivendas baleiro, logo dunha devaluación que imos financiar tódolos traballadores vía impostos. As casas serán para os especuladores internacionais e nós seguiremos presos ás hipotecas de infarto 40 anos máis...?
Semella que chegaron ao poder na Xunta de Galicia os que na súa vida fixeron nada máis que vivir do conto e das rendas alleas... semella que estamos a pagarlles tributos aos que directamente meten a man na nosa carteira para ROUBARNOS o pouco que nos queda para vivir con dignidade do noso traballo.
Queren enfrontar e dividir aos traballadores meténdonos o medo no corpo... Os tempos da valentía sindical chegaron, é hora de asaltar o Pazo de Inverno e botalos a patadas das súas poltronas regaladas !
Imos seguir pagando aos ladróns que rouban a nosa DIGNIDADE ?
Interferencias
Una reflexión sobre quien mueve los hilos, genera deuda e impone recortes.
Un proyecto CreativeCommons para compartir la acción.
Parole, parole, parole...
Levo demasiado tempo lendo e escoitando palabras baleiras que o único que fan é multiplicar os entes sen necesidade... disque agora imos ter novos proxectos comunicativos moi ambiciosos mentres case ninguén apoia os proxectos reais que están a RESISTIR día a día no pais.
Volvo a falar de GaliciaConfidencial e volvo a falar da Rede Social Cabozo (agora con novo deseño gráfico) e por máis que o intento non son capaz de chegar a convencer a ninguén da NECESIDADE urxente de facer apostas de futuro nestes tempos escuros...
Semella que estamos máis abducidos que nunca polas tecnoloxías e polo chamado 'espiritu emprendedor' que cada día achéganos máis e máis ao ideal de Ikea : A República Independente da Nosa Casa !
Algúns entran coma elefantes en cacharrería facendo moito ruído e creando expectativas de negocio que ninguén entende (SocialTrend) outros apelan á solidariedade comunicativa cando estamos lonxe de saber cara onde levan a auga do muíño (PrazaPública) e neste rebumbio de novidades mesmo os máis indignados co sistema buscan refuxio en redes underground dunha complexidade extrema para o común dos mortais (N-1).
Pero o que lamentablemente vou comprobando cada día é como a meirande parte dos internautas vanse desprazando cara ao gran burato negro que todo o fagocita (facebook) a pesares de rexeitalo públicamente logo rematan enganchados na política de cotilleos importada desa América profunda que só ten un obxectivo declarado: facer cartos a montes e moreas!
Parole, parole, parole... e cando podíamos darlle á volta a esta situación de abducción xeralizada grazas ás ferramentas realmente-existentes e á nosa alcance, imos correndo a botarnos nas mans do demo...?
Resistir sí, pero para que...? Para dar conta do mundo ?
Estamos no mundo só para levantar acta do que fan outros...? non temos sangue nas veas siquera para aportar algo propio ao futuro que poderíamos construir se fixeramos uso da verdadeira liberdade?
Semella que cada trebello tecnolóxico apunta só na mesma dirección: facer o máximo ruído para que nada se chegue a escoitar!
Agora aínda podemos falar... mañán deus dirá...!
Vigo con el Cambio Global !
Vigo volvió a salir a la calle por tercera vez desde el 15M !
No es fácil mantener la tensión y la atención de la Ciudadanía... durante tanto tiempo !
Necesitamos RENOVAR el Compromiso con la Ciudadanía !
Todos somos NECESARIOS... nadie Imprescindible !
No es fácil mantener la tensión y la atención de la Ciudadanía... durante tanto tiempo !
Necesitamos RENOVAR el Compromiso con la Ciudadanía !
Todos somos NECESARIOS... nadie Imprescindible !
Feliz 15 octubre !
15 Octubre Difunde !
15 de Octubre será una fecha inolvidable para la especie humana
15 de Octubre sera el primer encuentro UNIVERSAL de ciudadanos por un mundo mejor
NO es cuestión de ideas políticas, religión o filosofía.
15 de Octubre nos jugamos el futuro en este Planeta
Se necesitan creativos, realizadores, compositores, escritores, spamers, hackers, artistas, blogers, oradores, poetas y enterradores y barrenderos y pasteleros y confiteros y sabios y humildes y libres y pacíficos y risueños e indignados que no se resignen a hipotecar su futuro y el de sus nietos...!!!
Qué puedes hacer ? Participa !
- Habla con tus vecinos, amigos, gente del bar, del trabajo.
- Envía e-mails y/o cartas a todos tus contactos.
- Utiliza twitter, facebook, tuenti, y cualquier otra red social.
- Escribe en foros, blogs, periódicos...
- Pega carteles, distribuye panfletos...
- Crea vídeos, música, poemas, libros, artículos, cómics y difundelos.
- Sal a la calle con un megáfono si es preciso para que escuchen.
- En cualquier reunión levanta una pancarta y que se te oiga en todas partes.
- Cambia el chip y dale una oportunidad a tu humanidad... eres importante!
ATRÉVETE A PERDER LA VERGÜENZA !!!
15 de octubre la Ciudadanía Internacional expresará su petición de DEMOCRACIA REAL !!!
15 de octubre volveremos a ser pueblo... volveremos a ser uno con todos los demás !!!
Rajoy se retoca !
Se só nos mentiran nas fotografías... sería unha coña!
O malo é que minten en todo o demáis... e seguimos tragando!
Non lles votes Nunca Máis !!!
Queredes máis probas ? Por se vos falla a memoria !!!
Vivimos coma galegos ?
Sobre a liberdade de expresión e a posibilidade de ter medios independentes en Galicia.
Só mediante a denuncia podemos coñecer o que realmente sucede e cicais cando estas denuncias cheguen a ter "masa crítica na rede" teremos a posibilidade de transformar os procedementos democráticos esixindo SOLUCIÓNS!
Sami Nair aposta claramente polo futuro transformador dos medios na creación dunha nova sociedade. Faino nunha entrevista realizada con motivo da presentación do libro "La explosión del periodismo. De los medios de masa a la masa de medios" do xornalista, de orixe galego, Ignacio Ramonet.
Na súa xusta medida penso que o proxecto Galicia Confidencial podería representar ese medio transformador para Galicia.
O segundo Proxecto de Liberdade para Galicia é a Rede Social CABOZO, verdadeira rede de comunicación, que leva máis de tres anos ofrecendo os seus servizos ante o inxeplicable mutismo dos mediáticos convencionais. CABOZO está a piques de estrear un novo deseño e completar tódalas súas funcións coma Rede Social verdadeiramente amigable que non ten nadiña que envidiar ás demáis redes sociais de importación.
CABOZO non precisa polo momento axudas económicas o que precisa con URXENCIA é darlle valor a un producto completamente galego e orixinal (por máis que atopedes certas semellanzas con outras redes sociais coñecidas) Cabozo leva tempo ofrecendo o que "outros" publicitan coma grandes novidades tecnolóxicas (p.ex. Google +).
En CABOZO tedes pleno control dos vosos contactos, podedes crear grupos privados ou públicos, álbumes fotografícos, vídeos, fantásticas xeolocalizacións para usuarios mobil, sindicación de noticias dos principais medios (Galicia Confidencial, Xornal de Galicia, Faro de Vigo, Galiciaé, Crónica3, CodigoCero, El Pais, El Mundo, Público, CincoDías, Muy Interesante, Gizmondo, Menéame, Chuza...) e por se todo isto fose pouco dispón dunha ferramenta explosiva: a VIDEOCONFERENCIA A CATRO BANDAS simultaneas, mediante Ustream.
Pensade por un momento nas infinitas utilidades que estes servizos poden ofrecer a calquera usuario da rede CABOZO.
CABOZO xa estaba aquí antes de que moitas das redes máis populares activaran servizos semellantes pero aínda así moi pouca xente nesta Terra quixo recoñecer este magnifico traballo.
¿Que terán as redes foráneas que todo o mundo presume de estar nelas? Cando a confidencialidade e a propiedade intelectual está en entredito, cando as reclamacións fanse ante tribunais dos EUA, cando nin siquera falan galego nin entendemos a metade dos trebellos informáticos que empregan para facer o seguimento dos usuarios... todos coma autómatas abrimos unha conta en FaceBook ou Twitter sen pensalo dúas veces! CABOZO permite enlazar, se o desexas, a túa conta en Twitter directamente no teu perfil en Cabozo, facilitando así a interconectividade entre as distintas redes sociais.
Esta potente INTERCONECTIVIDADE de CABOZO anticipa o futuro de xeito visionario. Cando as demáis redes socias sigan este camiño poderemos falar dunha verdadeira Rede de Redes Socias.
É frustrante para Galicia ver como os seus creadores (enxeñeiros informáticos, community managers...) acadan mellores oportunidades en Alemaña ou no Silicon Valley... mentres Galicia segue orfa e semella estar condeada a ir sempre detrás dos demáis na innovación e no mundo da comunicación e das novas tecnoloxías...
¿Por que Galicia non vai poder exportar REDES SOCIAIS GALEGAS? Se as demáis redes teñen a súa traducción a centos de idiomas, o mesmo podería facer Cabozo se quixeramos apoiar este proxecto coa nosa participación.
Cabozo hoxe funciona mediante invitación (cada usuario dispón únicamente de 5 invitacións) esta decisión dos administradores prodúxose ante a cantidade de contas de usuario que carecían de tráfico e participación algunha; a medida tomouse coa intención de ser máis selectivos á hora de ofrecer o producto a quen verdadeiramente o aprecia e ten interés nel. Esta situación (supoño provisional) pode ter efectos non desexados, máis sen dúbida a terra debe ser para quen a traballa!
Cómpre apostar por un xornalismo de investigación e libre de intereses espurios:
Dende a morte de VIEIROS fomos enterrando unha boa ristra de medios en galego (A Peneira, GalizaNación, A Nosa Terra, Galicia Hoxe...) supoño que en breve teremos novas "reestructuracións" no Xornal de Galicia e xa se están oindo tambores de guerra dende La Voz de Galicia... aínda que este último en galego ten o xusto para cobrar a subvención e pouco máis.
WikiLeaks puxo de manifesto que a "guerra de medios" é unha das guerras máis cruentas nas democracias mundiais. Al Jazzira leva a voz cantante no mundo árabe e ata fai catro días News of de World tiña practicamente o monopolio dos tabloides británicos e por extensión da prensa mundial.
WikiLeaks puxo de manifesto que a "guerra de medios" é unha das guerras máis cruentas nas democracias mundiais. Al Jazzira leva a voz cantante no mundo árabe e ata fai catro días News of de World tiña practicamente o monopolio dos tabloides británicos e por extensión da prensa mundial.
En España o grupo Vocento seica pretende desembarcar en Galicia -vía ERE- mercando o 33% da Voz de Galicia (run run) mentres o seu propietario Santiago Rey Fernández-Latorre seica vai camiño dunha xubilación dourada. O Grupo Editorial Prensa Ibérica emprega as súas cabeceiras como facilitadoras do seus verdadeiros intereses: o sector inmobiliario en toda España. E así poderíamos seguir repasando as marañas mediáticas que impiden que as noticias de interese para Galicia vexan a luz sen manipulación nos medios.
Doutra banda existen na rede infinidade de medios dixitais que presentan unha realidade fortemente ideoloxizada que os converten por definición en medios minoritarios de cara á opinión pública. Aínda que esta afirmación é discutible, os datos de tráfico na rede semella que poden considerarse obxectivos. Editores de novas non xerárquicos como Menéame (ou Chuza en Galicia) recollen moitas visitas e enlaces pero a súa arquitectura basada no "karma" dos participantes posibilita o control ideolóxico das noticias que chegan ás suas respectivas portadas. Algo semellante sucede cos comentarios que todos podemos facer en El Pais (cando o permiten), El Mundo, Público, etc...
En Galicia algúns apostaron no seu día por "Xornal de Galicia" como alternativa á prensa convencional, mais lamentablemente o seu propietario Jacinto Rey semella estar máis interesado en sacar tallada das privatizacións e licitacións públicas empregando a forza do Xornal para facerlle descaradamente a pelota ao Goberno Central (Pepe Blanco) mentres na casa cesa aos seus directivos ou move as pezas no taboleiro mediático para seguir pechando medios e así eliminar a competencia. Estas operacións son difíciles de demostrar pola maraña de empresas pantalla que participan nelas, co tempo teremos cumprida información destas artes escuras na prensa galega; o malo será que daquela xa NON TEREMOS NIGÚN MEDIO EN GALEGO do que podamos falar ben nin mal.
Se todo o que levo dito é certo, é tremendamente preocupante que os galegos e galegas non fagamos absolutamente nada, estámonos a xogar a libertade de expresión e a posibilidade de comunicar sucesos, realidades e ideas en Galicia.
Afortunadamente temos aínda dous Proxectos de Liberdade.
Se me permitides dúas palabras quixera presentarvos dous medios de comunicación que precisan con URXENCIA da vosa participación activa e cicais da vosa colaboración económica (por cativa que sexa sempre será mellor que nada!)
Trátase do dixital GALICIA CONFIDENCIAL que leva máis de dous anos ofrecendo informacións puntuais sobre a realidade cotiá de Galicia e tenta consolidarse coma un medio "independente" (cando menos económicamente) que lle permita afondar na liña do "xornalismo de investigación" nesta terra.
O voluntarismo ten sempre límites e cicais sexa esta unha das últimas oportunidades que teñamos en Galicia para crear unha opiníón pública libre de sometemento ás políticas de partido ou aos intereses de empresa.
GALICIA CONFIDENCIAL vén de apostar polo que eles mesmos denominan un "Xornalismo Sustentable" e para facelo posible reclaman a nosa colaboración económica e a nosa participación coma lectores críticos que sustenten este proxecto de futuro.
Doutra banda existen na rede infinidade de medios dixitais que presentan unha realidade fortemente ideoloxizada que os converten por definición en medios minoritarios de cara á opinión pública. Aínda que esta afirmación é discutible, os datos de tráfico na rede semella que poden considerarse obxectivos. Editores de novas non xerárquicos como Menéame (ou Chuza en Galicia) recollen moitas visitas e enlaces pero a súa arquitectura basada no "karma" dos participantes posibilita o control ideolóxico das noticias que chegan ás suas respectivas portadas. Algo semellante sucede cos comentarios que todos podemos facer en El Pais (cando o permiten), El Mundo, Público, etc...
En Galicia algúns apostaron no seu día por "Xornal de Galicia" como alternativa á prensa convencional, mais lamentablemente o seu propietario Jacinto Rey semella estar máis interesado en sacar tallada das privatizacións e licitacións públicas empregando a forza do Xornal para facerlle descaradamente a pelota ao Goberno Central (Pepe Blanco) mentres na casa cesa aos seus directivos ou move as pezas no taboleiro mediático para seguir pechando medios e así eliminar a competencia. Estas operacións son difíciles de demostrar pola maraña de empresas pantalla que participan nelas, co tempo teremos cumprida información destas artes escuras na prensa galega; o malo será que daquela xa NON TEREMOS NIGÚN MEDIO EN GALEGO do que podamos falar ben nin mal.
Se todo o que levo dito é certo, é tremendamente preocupante que os galegos e galegas non fagamos absolutamente nada, estámonos a xogar a libertade de expresión e a posibilidade de comunicar sucesos, realidades e ideas en Galicia.
Afortunadamente temos aínda dous Proxectos de Liberdade.
Se me permitides dúas palabras quixera presentarvos dous medios de comunicación que precisan con URXENCIA da vosa participación activa e cicais da vosa colaboración económica (por cativa que sexa sempre será mellor que nada!)
Trátase do dixital GALICIA CONFIDENCIAL que leva máis de dous anos ofrecendo informacións puntuais sobre a realidade cotiá de Galicia e tenta consolidarse coma un medio "independente" (cando menos económicamente) que lle permita afondar na liña do "xornalismo de investigación" nesta terra.
O voluntarismo ten sempre límites e cicais sexa esta unha das últimas oportunidades que teñamos en Galicia para crear unha opiníón pública libre de sometemento ás políticas de partido ou aos intereses de empresa.
GALICIA CONFIDENCIAL vén de apostar polo que eles mesmos denominan un "Xornalismo Sustentable" e para facelo posible reclaman a nosa colaboración económica e a nosa participación coma lectores críticos que sustenten este proxecto de futuro.
Se aínda non coñecedes o medio atoparedes nunha primeira visita moito "nacionalismo" e "independentismo" entre os seus siareiros (especialmente nos comentarios) mais cónstame que ás veces estas actitudes non son máis que "fume na rede", o que pode parecer un gueto mediático de sectores políticos que se atopan lonxe de seren aternativas de goberno en Galicia pode ser simple "apariencia de liberdade". Estes mesmos siareiros escribían arreo no defunto VIEIROS e ao día seguinte da súa morte apenas houbo siquera catro "tristes esquelas". Quero dicir que de todos NÓS depende o facer que este medio sexa plural e colla o pulo preciso que lle permita afondar na investigación da información posibilitando así a construcción dunha verdadeira Sociedade Democrática e Aberta que nos leve á superación do actual statu quo.
Discutible, ben o sei, pero considero que estes xoves emprendedores son xente sobradamente preparada e cunha verdadeira vocación xornalística e só precisan dunha pequena seguridade que lles permita dar o salto á PROFESIONALIZACIÓN.
¿Por que non apostar en serio por un Proxecto con futuro?
Se sodes dos que non vos gusta o pago on-line aconséllovos á transferencia bancaria (por 48 €uros ao ano!) teredes acceso ao que denominan GC Plus non ides atopar ningunha "revelación mariana" nin cousa semellante, mais é un agradable bandeirín de enganche para premiar a vosa suscrición e a vosa fidelidade a este proxecto de comunicación en liberdade.
E para rematar de VENDER o producto, salientar a vocación de servizo público da sección chamada GC Aberto (aínda en fase beta) que permite a calquera persoa ou asociación publicar artigos e novas libremente e dalas a coñecer na rede galega. Este sevizo de edición é un valor engadido que non deberamos desprezar se temos en conta o momento actual no que vivimos.
Discutible, ben o sei, pero considero que estes xoves emprendedores son xente sobradamente preparada e cunha verdadeira vocación xornalística e só precisan dunha pequena seguridade que lles permita dar o salto á PROFESIONALIZACIÓN.
¿Por que non apostar en serio por un Proxecto con futuro?
Se sodes dos que non vos gusta o pago on-line aconséllovos á transferencia bancaria (por 48 €uros ao ano!) teredes acceso ao que denominan GC Plus non ides atopar ningunha "revelación mariana" nin cousa semellante, mais é un agradable bandeirín de enganche para premiar a vosa suscrición e a vosa fidelidade a este proxecto de comunicación en liberdade.
E para rematar de VENDER o producto, salientar a vocación de servizo público da sección chamada GC Aberto (aínda en fase beta) que permite a calquera persoa ou asociación publicar artigos e novas libremente e dalas a coñecer na rede galega. Este sevizo de edición é un valor engadido que non deberamos desprezar se temos en conta o momento actual no que vivimos.
Só mediante a denuncia podemos coñecer o que realmente sucede e cicais cando estas denuncias cheguen a ter "masa crítica na rede" teremos a posibilidade de transformar os procedementos democráticos esixindo SOLUCIÓNS!
Sami Nair aposta claramente polo futuro transformador dos medios na creación dunha nova sociedade. Faino nunha entrevista realizada con motivo da presentación do libro "La explosión del periodismo. De los medios de masa a la masa de medios" do xornalista, de orixe galego, Ignacio Ramonet.
Na súa xusta medida penso que o proxecto Galicia Confidencial podería representar ese medio transformador para Galicia.
O segundo Proxecto de Liberdade para Galicia é a Rede Social CABOZO, verdadeira rede de comunicación, que leva máis de tres anos ofrecendo os seus servizos ante o inxeplicable mutismo dos mediáticos convencionais. CABOZO está a piques de estrear un novo deseño e completar tódalas súas funcións coma Rede Social verdadeiramente amigable que non ten nadiña que envidiar ás demáis redes sociais de importación.
CABOZO non precisa polo momento axudas económicas o que precisa con URXENCIA é darlle valor a un producto completamente galego e orixinal (por máis que atopedes certas semellanzas con outras redes sociais coñecidas) Cabozo leva tempo ofrecendo o que "outros" publicitan coma grandes novidades tecnolóxicas (p.ex. Google +).
En CABOZO tedes pleno control dos vosos contactos, podedes crear grupos privados ou públicos, álbumes fotografícos, vídeos, fantásticas xeolocalizacións para usuarios mobil, sindicación de noticias dos principais medios (Galicia Confidencial, Xornal de Galicia, Faro de Vigo, Galiciaé, Crónica3, CodigoCero, El Pais, El Mundo, Público, CincoDías, Muy Interesante, Gizmondo, Menéame, Chuza...) e por se todo isto fose pouco dispón dunha ferramenta explosiva: a VIDEOCONFERENCIA A CATRO BANDAS simultaneas, mediante Ustream.
Pensade por un momento nas infinitas utilidades que estes servizos poden ofrecer a calquera usuario da rede CABOZO.
CABOZO xa estaba aquí antes de que moitas das redes máis populares activaran servizos semellantes pero aínda así moi pouca xente nesta Terra quixo recoñecer este magnifico traballo.
¿Que terán as redes foráneas que todo o mundo presume de estar nelas? Cando a confidencialidade e a propiedade intelectual está en entredito, cando as reclamacións fanse ante tribunais dos EUA, cando nin siquera falan galego nin entendemos a metade dos trebellos informáticos que empregan para facer o seguimento dos usuarios... todos coma autómatas abrimos unha conta en FaceBook ou Twitter sen pensalo dúas veces! CABOZO permite enlazar, se o desexas, a túa conta en Twitter directamente no teu perfil en Cabozo, facilitando así a interconectividade entre as distintas redes sociais.
Esta potente INTERCONECTIVIDADE de CABOZO anticipa o futuro de xeito visionario. Cando as demáis redes socias sigan este camiño poderemos falar dunha verdadeira Rede de Redes Socias.
É frustrante para Galicia ver como os seus creadores (enxeñeiros informáticos, community managers...) acadan mellores oportunidades en Alemaña ou no Silicon Valley... mentres Galicia segue orfa e semella estar condeada a ir sempre detrás dos demáis na innovación e no mundo da comunicación e das novas tecnoloxías...
¿Por que Galicia non vai poder exportar REDES SOCIAIS GALEGAS? Se as demáis redes teñen a súa traducción a centos de idiomas, o mesmo podería facer Cabozo se quixeramos apoiar este proxecto coa nosa participación.
Cabozo hoxe funciona mediante invitación (cada usuario dispón únicamente de 5 invitacións) esta decisión dos administradores prodúxose ante a cantidade de contas de usuario que carecían de tráfico e participación algunha; a medida tomouse coa intención de ser máis selectivos á hora de ofrecer o producto a quen verdadeiramente o aprecia e ten interés nel. Esta situación (supoño provisional) pode ter efectos non desexados, máis sen dúbida a terra debe ser para quen a traballa!
Cómpre apostar por un xornalismo de investigación e libre de intereses espurios:
faite suscritor de Galicia Confidencial.
Cómpre dar valor ás ferramentas propias de comunicación social:
Cómpre dar valor ás ferramentas propias de comunicación social:
participa na Rede Social Cabozo.
Gracias por vivirmos en galego... cada día máis...
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
